Sporen uit IJzertijd - Nieuwe tijd op de Usseler Es nabij Usselo, gemeente Enschede

<p>In opdracht van N.V. Nederlandse Gasunie heeft RAAP Archeologisch Adviesbureau in 2010 in het zuidelijke deel van de Usseler Es een inventariserend onderzoek in de vorm van proefsleuven uitgevoerd, met doorstart naar een opgraving. Het betreft een gebied met een lange bewoningsgeschiedenis waar de afgelopen jaren meerdere archeologische onderzoeken zijn uitgevoerd.</p><p>Uit het onderzoek blijkt dat zowel op de hogere terreindelen als in de lagere terreindelen grondsporen en vondsten voorkomen. Uit het voorkomen van bewerkt vuursteen blijkt dat er vanaf het Mesolithicum jagers-verzamelaars in dit gebied rondzwierven. Een kuil, die waarschijnlijk een natuurlijke oorsprong heeft, dateert op basis van pollenanalyse mogelijk uit het Mesolithicum. Andere sporen uit deze periode, hierbij moet met name aan haardkuilen gedacht worden, zijn niet aangetroffen. Ook zijn enkele vuursteenvondsten aangetroffen die vermoedelijk uit het Neolithicum dateren. In het gebied tussen de Haaksbergerstraat en de Helweg zijn vuursteenvondsten gedaan met een relatief late datering in het Laat Neolithicum of de Bronstijd.</p><p>Het merendeel van de grondsporen wordt aan de Vroege en/of Midden IJzertijd toegeschreven. Het gaat om paalsporen, kuilen en waterkuilen. Dit zijn aanwijzingen dat het gebied in gebruik was als nederzettingsareaal. Rondom de nederzetting/woonplaatsen zal zijn geakkerd. Hierbij kan gedacht worden aan een systeem van zwervende erven. Ook uit voorgaande proefsleuvenonderzoeken blijkt dat verspreid over de Usseler Es clusters van nederzettingssporen voorkomen. Het onderzoek heeft verder geringe aanwijzingen opgeleverd voor bewoning in het oostelijke, lager gelegen deel van het onderzoeksgebied, die voorheen onbekend was. Uit de botanische analyse van een monster uit een waterkuil blijkt dat men in deze periode pluimgierst en huttentut verbouwde. Daarnaast is braam, vlier en framboos aangetroffen.</p><p>Sporen uit de Middeleeuwen zijn zowel ten oosten als ten westen van de es aangetroffen: in de deelgebieden 2 en 5. Een palenrij markeert de westelijke grens tussen het hogere en lager gelegen gebied. Uit het voorkomen van een fossiele akkerlaag blijkt dat in deze periode het hogere deel van het landschap voor akkerbouw werd gebruikt.<br>Vanaf de Late Middeleeuwen-Nieuwe tijd werd het gebied opgehoogd met een plaggendek. Uit deze periode dateren esgreppels (die in het hele onderzoeksgebied voorkomen) en een drenkkuil.</p>