Eindhoven, Buurtschap te Veld - Castiliëlaan

<p>Tussen 14 juni 2021 en 24 augustus 2023 heeft BAAC in opdracht van de gemeente Eindhoven, Dienst Stedelijke Ontwikkeling en Beheer (DSOB) Planontwikkeling tijdens het bouwrijp maken van het terrein door Van Gelder een opgraving (variant Archeologische Begeleiding) uitgevoerd in het plangebied Buurtschap te Veld - Castiliëlaan te Eindhoven. De aanleiding voor het archeologisch onderzoek zijn de plannen van Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl om binnen het plangebied 500 tijdelijke woningen te plaatsen. Landschappelijk maakt het oostelijke deel van het plangebied deel uit van een hoger gelegen, noordoost-zuidwest georiënteerde dekzandrug (16,4 à 17,4 m +NAP), van waar het terrein in oostelijke richting sterk afhelt naar het beekdal van de Groote Beek (13,8 à 14,8 m +NAP). In westelijke richting helt de dekzandrug af naar een iets lager gelegen terrein in het westelijke deel van het plangebied met een afwisseling van kleine dekzandkopjes of -welvingen en lager gelegen dekzandvlaktes (15,7 à 16,7 m +NAP).</p><p>

Het onderzoek is het vervolg op een proefsleuvenonderzoek en opgraving in 2004 en een proefsleuvenonderzoek in 2011, die beide zijn uitgevoerd oor het Bureau Archeologie gemeente Eindhoven. Tijdens het onderzoek in 2004
zijn centraal in het plangebied twee vindplaatsen uit de ijzertijd en een erf uit de late middeleeuwen aangetroffen. Sporen en vondsten uit de Romeinse tijd waren ook aanwezig maar er is geen vindplaats vastgesteld. In 2011 zijn aan de westzijde van het plangebied kuilen, paalkuilen en greppels uit de prehistorie of Romeinse tijd en uit de middeleeuwen en leemwinningskuilen uit de late middeleeuwen of nieuwe tijd aangetroffen.</p><p>

In totaal zijn er tijdens het huidige onderzoek 1387 sporen ontdekt in het onderzoeksgebied. Naast antropogene sporen zijn ook administratieve sporen, lagen en verstoringen genoteerd. De antropogene sporen bestaan enerzijds
uit sporen van bewoning en begraving uit de prehistorie, meer specifiek uit de ijzertijd, anderzijds gaat het om sporen van bewoning en landgebruik uit de late middeleeuwen en/of nieuwe tijd.
</p><p>
Het gebied wordt in de midden-ijzertijd in gebruik genomen voor bewoning en blijft tot in de late ijzertijd bewoond. Het lijkt erop dat ter hoogte van het plangebied eerst de dekzandrug direct naast het beekdal van de Groote Beek in gebruik is genomen en dat de bewoning zich vervolgens langzaam in noordelijke richting heeft verplaatst naar het iets lager gelegen gebied, waar sprake is van een afwisseling van kleine dekzandkopjes of -welvingen en lager gelegen dekzandvlaktes. In het plangebied zijn aan de hand van de hoofdgebouwen minimaal vier erven vastgesteld.</p><p>
De oudste gebouwen lijken noordwest-zuidoost georiënteerd te zijn terwijl de jongere gebouwen een noordoostzuidwest oriëntatie hebben. De spiekers lijken zich op en in de nabijheid van de erven te bevinden, mogelijk langs de rand van akkers en/of langs wegen. Op de erven zijn geen waterputten en/of waterkuilen aanwezig, deze bevinden zich buiten de erven. Op een van de erven is een crematiegraf aangetroffen. Het is onbekend of het graf een datering voorafgaand, tijdens of na de bewoning heeft. Tussen het begin van de jaartelling en het eind van de 12e eeuw lijkt het gebied niet in gebruik te zijn voor bewoning. In de 13e/14e eeuw worden verspreid over het gebied verschillende huisplaatsen in gebruik genomen. Hierdoor ontstaat een gevarieerd landschap met dichter begroeide stukken met bomen en struiken en open stukken die in gebruik waren voor bewoning en deels bestonden uit akkers en deels uit weidegrond en heidegebied. Gezamenlijk hebben deze huisplaatsen deel uitgemaakt van buurtschap Hoeven.</p><p>

Omdat de aangetroffen prehistorische vindplaats en de vindplaats uit de late middeleeuwen en nieuwe tijd niet volledig onderzocht en begrensd zijn, wordt aanbevolen verder onderzoek te laten uitvoeren indien in de toekomst in (en in de omgeving) van het plangebied bodemverstorende activiteiten plaats vinden.</p>