บทบาทของรัฐสภาไทยในการสกัดกั้นการทุจริตเชิงนโยบายที่เกิดจากการใช้เงินแผ่นดิน

การทุจริตเชิงนโยบาย (Policy Corruption) คือ การที่ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีอาศัยหน้าที่ในการบริหารราชการแผ่นดินตามรัฐธรรมนูญ เพื่อแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวต่อตนเองและพวกพ้อง ซึ่งจะมีจุดเริ่มต้นตั้งแต่ขั้นตอนการแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีต่อรัฐสภาและในระหว่างการทำหน้าที่บริหารราชการแผ่นดิน โดยอาศัยช่องว่างทางกฎหมายและผ่านช่องทางการใช้เงินแผ่นดินและทำให้เกิดความเสียหายแก่เงินแผ่นดินของรัฐ ทั้งยังเป็นปัญหาที่ประเทศไทยต้องประสบพบเจออยู่ตลอดจนส่งผลให้การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศเป็นไปอย่างล่าช้า อันสะท้อนให้เห็นว่าประเทศไทยยังขาดกลไกการป้องกันและการตรวจสอบการทุจริตเชิงนโยบายที่มีประสิทธิภาพ จึงนำมาสู่การศึกษาของวิทยานิพนธ์เล่มนี้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพกลไกการป้องกันและการตรวจสอบการทุจริตเชิงนโยบายที่สามารถใช้การสกัดกั้น การทุจริตเชิงนโยบายที่เกิดจากการใช้เงินแผ่นดินได้ในทุกกรณี ผลการศึกษาพบว่า การทุจริตเชิงนโยบายมีความเกี่ยวข้องกับการใช้เงินแผ่นดินของรัฐบาลหรือคณะรัฐมนตรีที่มีลักษณะเป็น การแสวงหาประโยชน์หรือการเอื้อประโยชน์หรือการขัดกันระหว่างประโยชน์ส่วนตัวกับผลประโยชน์ส่วนรวม เพื่อให้ตนเองหรือบุคคลอื่นได้ประโยชน์จากการดำเนินดังกล่าวและทำให้เกิดความเสียหายแก่เงินแผ่นดินของรัฐ และปรากฏขึ้นได้ทั้งในช่วงก่อนและในระหว่างการทำหน้าที่บริหารราชการแผ่นดินของรัฐบาล ผู้เขียนจึงเสนอให้การสกัดกั้นการทุจริตเชิงนโยบายของรัฐบาลเป็นหน้าที่รัฐสภาและสำนักงบประมาณของรัฐสภาในการป้องกันและตรวจสอบการทุจริตเชิงนโยบายดังกล่าวในขั้นตอนการแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีต่อรัฐสภาซึ่งเป็นช่วงก่อนทำหน้าที่บริหารราชการแผ่นดินและในขั้นตอนการอนุมัติงบประมาณซึ่งเป็นช่วงการทำหน้าที่บริหารราชการแผ่นดินของรัฐบาล และควรพัฒนากลไกสำนักงบประมาณของรัฐสภาให้ทำหน้าที่ในการให้ข้อมูลต่อรัฐสภาเพื่อใช้ใน การสกัดกั้นการทุจริตเชิงนโยบาย รวมทั้งปรับรูปแบบกฎหมายว่าด้วยงบประมาณเสียใหม่เป็นกฎหมายงบประมาณสองขาและปรับประเภทและองค์ประกอบของคณะกรรมาธิการวิสามัญในขั้นตอนการอนุมัติงบประมาณเสียใหม่ด้วย เพื่อสร้างกลไกที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันและตรวจสอบการทุจริตเชิงนโยบายที่เกิดจากการใช้เงินแผ่นดินในทุกกรณี