Gedempte Gracht 39-85, Den Haag

<p>De oudste aanwijzingen voor het gebruik van het terrein dateren uit de eerste kwart van de 15de eeuw. Het betreft een venige laag vermengd met afval direct op het veen. Het is mogelijk dat bij het graven van de gracht, uitkomende veengrond gebruikt is voor de ophogingslaag. Uit dit onderzoek blijkt niet dat er voorafgaand aan bewoning turf is gestoken. In de ophogingslaag zijn kuilen en een enkele greppel gegraven. Het vroegste materiaal dateert uit het eerste kwart van de 15de eeuw. Er is dus vrij snel na de ophoging gegraven in deze laag.<br>De dateringen komen overeen met de eerste historische gegevens over bewoning aan de zuidzijde van de gracht. Er zijn geen sporen van houtbouw gevonden.<br>Ten aanzien van het onderzoek naar de perceleringsgrenzen is er een grote variëteit aan zeer onvolledige structuren beschikbaar. De greppel (spoor 34) met 15de-eeuws materiaal is mogelijk het restant van een ontwateringsgreppel. De ligging van de greppel komt niet overeen met erfscheidingen in de 19de eeuw. Mogelijk heeft deze greppel in de 15de eeuw wel als zodanig gefunctioneerd.<br>Er is een uitbraakspoor (spoor 6) van een muur waarvan de baksteenformaten wijzen op een datering vanaf het midden van de 15de eeuw. Aangezien er voor funderingen vaak hergebruikte steen wordt toegepast is niet zeker of deze muur uit de 15de of 16de eeuw dateert. Deze muur heeft een ligging die overeenkomt met een 19de-eeuwse perceelsgrens.<br>De combinatie van een funderingsplank en een laag 14de-eeuwse baksteen (spoor 38) is een mogelijke indicatie voor vroege bebouwing met gebruikmaking van stenen afkomstig van afbraak.<br>Een dergelijke funderingsconstructie is in Den Haag nog niet eerder aangetroffen in een middeleeuwse context en moet daarom met de nodige argwaan worden bekeken. Ook dit spoor ligt ter hoogte van een perceelsgrens uit 1832. De sporen van 17de- en 18de-eeuwse kelders liggen binnen de grenzen van de percelen afgebeeld op de minuut van 1832. Het riool (spoor 1) geeft de locatie aan waar een poort heeft gelegen.<br>De voorzichtige conclusie is dat een aantal perceelsgrenzen van de kaart uit 1832 terug zijn te voeren op grenzen van bebouwing uit de 15de/16de eeuw.<br>Het verdient aanbeveling om bij de uitwerking van de sporen op het aanliggende terrein (BEZ00o) eveneens een koppeling met de kadastrale minuut te maken.</p>