การสนับสนุนทางสังคมและการปรับตัวของสามเณรในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสนับสนุนทางสังคมและการปรับตัวของสามเณรในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ผู้มีส่วนร่วมในการวิจัย คือ สามเณรนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 9 รูป และผู้ดูแลใกล้ชิดสามเณรจำนวน 6 รูป/คน ผลการศึกษาพบว่า สามเณรได้รับการสนับสนุนทางสังคมครอบคลุม ทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านอารมณ์ สามเณรได้รับการดูแลเอาใจใส่ การให้กำลังใจ การรับฟัง การยอมรับและให้คุณค่า 2) ด้านทรัพยากร สามเณรได้รับ การสนับสนุนการเงิน วัตถุสิ่งของ สิ่งอำนวยสะดวก และที่อยู่อาศัยแก่สามเณร 3) ด้านข้อมูลข่าวสารได้รับจากพระอาจารย์พี่เลี้ยง ครูแนะแนว ครูประจำชั้น ญาติ เกี่ยวกับการให้คำชี้แนะแนวทางในการบวชเรียน การให้คำปรึกษา การให้ข้อมูลสามารถนำไปแก้ไขปัญหาที่กำลังเผชิญอยู่ในปัจจุบัน และการอบรมสั่งสอนแก่สามเณร และรูปแบบการปรับตัวเป็น 3 รูปแบบ ได้แก่ 1) การปรับตัวด้านร่างกายโดยการปรับเปลี่ยนวิธีการการรักษาศีล การพักผ่อนให้เพียงพอ การทำวัตร สวดมนต์ และการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน 2) การปรับตัวด้านอารมณ์โดยสามเณรมีการยอมรับความจริง การเห็นคุณค่าในตนเอง 3) การปรับตัวด้านสังคมโดยสามเณรปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการปรับตัวเพื่อให้เข้าถึงสังคมครูบาอาจารย์ เพื่อนสามเณร การปฏิบัติตามกฎระเบียบวัดและโรงเรียน การช่วยเหลือบุคคลอื่นภายในวัดและโรงเรียน