Zuidwenk 1, 3 en 3a te Bunschoten-Spakenburg, gemeente Bunschoten

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in april 2018 een bureauonderzoek uitgevoerd naar de archeologische waarde van de locatie Zuidwenk 1, 3 en 3a te Bunschoten-Spakenburg, gemeente Bunschoten. De aanleiding van het onderzoek is de voorgenomen bouw van zes woningen. Op basis van het bureauonderzoek was het plangebied tot in het Neolithicum in een relatief laaggelegen dekzandgebied gelegen. Naar verwachting vormde het plangebied tussen het Paleoen Neolithicum geen gunstige bewoningslocatie. Op basis van het geologische ondergrondmodel GeoTOP v1.3 komt het dekzand in het plangebied vanaf ca. 2,5 m –mv voor. Uit milieukundig bodemonderzoek in het plangebied kan echter geconcludeerd worden dat het dekzand zich in het plangebied op meer dan 2,6 m –mv bevindt. Gezien deze diepteligging wordt aangenomen dat het plangebied gelegen is in een dekzandvlakte- of laagte. Dergelijke zones vormden ongunstige locaties voor bewoning. Bovendien zal dit niveau, met uitzondering van de locatie van de heipalen, niet verstoord worden bij de aanleg van de funderingen. Vanaf het Neolithicum vernatte het gebied. Dit resulteerde in grootschalige veengroei, waarbij ook het plangebied met veen bedekt raakte. Het plangebied is naar verwachting in het Midden- Neolithicum met veen bedekt geraakt en vanaf deze periode was het vermoedelijk te nat voor bewoning. Pas in de Late Middeleeuwen, toen het gebied beter toegankelijk werd en op grote schaal ontgonnen werd, vond opnieuw bewoning plaats. In de Late Middeleeuwen, vermoedelijk de 13e eeuw, ontstond de dorpskern van Spakenburg. Bewoning concentreerde zich in eerste instantie langs de huidige Kerkstraat. Het bewoningslint liep in ieder geval in het begin van de 19e eeuw niet door tot ter hoogte van het plangebied. Mogelijk heeft dit lint ooit verder doorgelopen naar het zuiden, maar is het gedeelte ten zuiden van de Coenraadswetering nadien verlaten. Op de gemeentelijke beleidskaart ligt het westen van het plangebied in een zone met een hoge verwachting, vanwege de vermeende ligging binnen deze dorpskern. Uit de geraadpleegde kaarten vanaf de 17e eeuw blijkt echter dat het plangebied zelf in agrarisch gebied ten oosten van het bewoningslint lag. Pas aan het eind van de 19e eeuw raakte het plangebied bebouwd. Op basis van bovenstaande lijkt het niet waarschijnlijk dat archeologische resten uit de Late Middeleeuwen of Nieuwe tijd (ouder dan laat-19e eeuws) aanwezig zijn.</p>