Dataset van archeologisch bureauonderzoek en booronderzoek: Schoolstraat 123 en 123a te Nijkerkerveen (gemeente Nijkerk).

De woning in het plangebied wordt intern verbouwd. De omliggende bijgebouwen en een kas worden gesloopt. Vervolgens worden een nieuwe woning en twee bijgebouwen gerealiseerd.
Uit het bureauonderzoek blijkt dat in het plangebied mogelijk op een dekzandrug ligt, op de overgang naar een dekzandvlakte. Dat betekent dat archeologische resten aanwezig kunnen zijn uit het Paleolithicum en jongere periodes. In de loop van het Holoceen wordt het plangebied onderdeel van een veenmoeras, waarschijnlijk Laat Neolithicum of in de Bronstijd. In de 19e eeuw wordt het veen ter hoogte van het plangebied ontgonnen. Het potentiële archeologische sporenniveau is de top van het dekzand. Dit niveau ligt vermoedelijk dicht onder het oppervlak, tussen 30 en 50 cm -mv.
In het plangebied zijn vijf boringen gezet. De boordiepte was maximaal 200 cm ‑mv. Uit de boringen blijkt dat het bodemprofiel hoofdzakelijk bestaat uit een donkergrijze of zwarte bouwvoor op schoon lichtgrijs dekzand (C-horizont). Daartussen ligt ter hoogte van drie boorpunten een menglaag van 10 tot 25 cm dik. Er zijn geen tekenen van bodemvorming (podzolisatie) en de top van het dekzand is gereduceerd (grijs). Het plangebied ligt dus in een nat landschap dat lange periode weinig geschikt is voor bewoning en landbouw. Wel kunnen archeologische resten uit de natte context aanwezig zijn (zoals rituele dumps, paden en resten van jacht en voedsel verzamelen). De dichtheid van dergelijke sporen en vondsten is echter zeer laag. De kans is klein dat bij realisatie van het project archeologische resten worden verstoord.
Bureau voor Archeologie adviseert het plangebied vrij te geven voor de voorgenomen ontwikkeling.