ปัจจัยทำนายความตั้งใจในการวางแผนการดูแลล่วงหน้าของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลว

การวิจัยแบบบรรยายประเภทศึกษาอำนาจการทำนายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความตั้งใจในการวางแผนการดูแลล่วงหน้าของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลว 2) ศึกษาปัจจัยทำนายความตั้งใจในการวางแผนการดูแลล่วงหน้าของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลว กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวที่มารับบริการแผนกผู้ป่วยนอกในโรงพยาบาลพื้นที่เขตสุขภาพที่ 4 จำนวน 196 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบสอบถามทัศนคติต่อการวางแผนการดูแลล่วงหน้า 3) แบบสอบถามการคล้อยตามกลุ่มอ้างอิงในการวางแผนการดูแลล่วงหน้า 4) แบบสอบถามการรับรู้ความสามารถในการควบคุมการวางแผนการดูแลล่วงหน้า 5) แบบสอบถามการรับรู้ภาวะสุขภาพ 6) แบบสอบถามความตั้งใจในการวางแผนการดูแลล่วงหน้า 7) แบบสอบถามความรู้เกี่ยวกับการวางแผนการดูแลล่วงหน้า และ 8) แบบสอบถามความตระหนักรู้เกี่ยวกับการพยากรณ์โรค แบบสอบถามลำดับที่ 1 - 6 ผ่านการตรวจสอบค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค (Cronbach’s alpha) เท่ากับ .92, .71, .80, .80 และ .84 และแบบสอบถามลำดับที่ 7 -8 มีค่าความเชื่อมั่นของคูเดอร์-ริชาร์ดสัน (Kuder-Richardson formula 20) เท่ากับ .88 และ .73 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติวิเคราะห์ถดถอยพหุด้วยวิธีถดถอยแบบขั้นตอนผลการวิจัยพบว่า ระดับความตั้งใจในการวางแผนการดูแลล่วงหน้าของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลาง (M = 19.74, SD = 5.61) และปัจจัยที่มีอำนาจในการทำนายความตั้งใจในการวางแผนการดูแลล่วงหน้าของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ทัศนคติต่อการวางแผนการดูแลล่วงหน้า (β= .398, p < .001) ความรู้เกี่ยวกับการวางแผนการดูแลล่วงหน้า (β= .284, p < .001) และการรับรู้ความสามารถในการควบคุมการวางแผนการดูแลล่วงหน้า (β= .149, p < .05) โดยสามารถร่วมกันทำนายความตั้งใจในการวางแผนการดูแลล่วงหน้าของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวได้ร้อยละ 43.9 (Adjust R2 = .439, p < .05) จากผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าพยาบาลและทีมสหวิชาชีพควรส่งเสริมความรู้ ทัศนคติที่ดีต่อการวางแผนการดูแลล่วงหน้า และสนับสนุนให้เกิดการรับรู้ความสามารถที่จะวางแผนการดูแลล่วงหน้าผ่านการจัดกิจกรรมโครงการให้ความรู้ รวมถึงการประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อต่างๆ เพื่อเป็นการเพิ่มความตั้งใจของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวอันจะนำไปสู่การเข้าร่วมกระบวนการวางแผนการดูแลล่วงหน้าที่มากยิ่งขึ้นในอนาคต