Opgravingen in de Broekstraat Laat-prehistorische nederzettingssporen in Lindenholt

<p>Het archeologische onderzoek aan de Broekstraat heeft enkele interessante gegevens opgeleverd over het bodemarchief in een uithoek van de gemeente Nijmegen, waarvan nog relatief weinig bekend is. Het proefsleuvenonderzoek en met name de opgraving ter plaatse van de wadi hebben aangetoond dat de landschappelijke ligging en de bodemgesteldheid in het verleden een belangrijke vestigingsfactor zijn geweest. Dat zich op de westelijke oever van de meanderbocht, die aan het einde van de ijstijd gevormd is, bewoningsresten bevinden was reeds bekend. Nu is gebleken dat ook de oostelijke oever aantrekkelijk was voor bewoning, in elk geval tijdens de ijzertijd. Ondanks het feit dat de kern van een nederzetting niet aangetroffen is, zijn er voldoende aanwijzingen om een nederzetting bestaande uit minstens één tot twee erven te vermoeden. Het is goed mogelijk dat men tijdens de vroege en midden-ijzertijd de erven meerdere malen verplaatste over de hoger gelegen terrasrug. De nabijheid van de meandergeul zal voor een goede afwisseling tussen natte en droge gronden hebben gezorgd, waar men zowel akkerbouw als veelteelt kon bedrijven.<br>Een opvallend aspect van de onderzoekslocatie is dat zich de sporen en vondsten uit de ijzertijd onderin en vlak onder de bouwvoor bevonden. De aanwezigheid van een midden-holocene kleilaag die het zandlichaam van de terrasrug afdekt en nivel- leert is een belangrijk gegeven. Dit betekent namelijk dat bij bodemingrepen in de toekomst rekening gehouden moet worden met een relatief hoge ligging van eventueel aanwezige archeologische resten. De bouwvoor zelf verdient daarbij evenveel aandacht als het daaronder liggende niveau, aangezien zich hierin de resten van de cultuurlaag – het oude maaiveld – uit de ijzertijd kunnen bevinden. De bijzondere vondst van een halsring uit de vroege ijzertijd is mogelijk uit deze laag afkomstig.<br>Naast nederzettingsresten uit de ijzertijd heeft het onderzoek duidelijke sporen en vondsten opgeleverd van het agrarische gebruik op de locatie in de 19e en 20e eeuw. Hoewel uit historische bronnen bekend is dat men het Teersbroek reeds in de late mid- deleeuwen is gaan ontginnen, zijn uit deze periode of het begin van de nieuwe tijd geen vondsten gedaan Het heeft er alle schijn van dat de gronden in de binnenbocht van de meander relatief laat in cultuur zijn gebracht. Twee recente sloten wijzen op de lichte veranderingen die men in de percelering heeft aangebracht, vóór de ruilverkaveling van de jaren zestig. Daarnaast zijn de aardewerk- en metaalvondsten de voornaamste, stille getuigen van het dagelijkse leven op het platteland. Naast gewone gebruiksvoorwerpen voor het werk op het boerenbedrijf, zien we daarbij ook serviesgoed uit de boerderij zelf.</p>