Dataset van archeologisch bureauonderzoek en booronderzoek: Koninginneweg 126 te Oud-Beijerland (gemeente Hoeksche Waard).

Het plangebied ligt in het archeologisch landschap 'Jonge zeeinbraken', in de landschapszone kwelders. Hierop liggen Holocene rivierafzettingen, veen en wad-kwelderafzettingen. Op het veen liggen wad-kwelderafzettingen (Laagpakket van Walcheren) uit de Middeleeuwen en Nieuwe tijd. Een groot deel van deze afzettingen is mogelijk gevormd tijdens de 15e eeuwse Sint-Elizabethsvloeden. In de 16e eeuw is de polder bedijkt. Midden 16e eeuw ligt het plangebied in het midden van een gebied dat de Ruijchte wordt genoemd. Na de bedijking in de tweede helft van de 16e eeuw wordt het plangebied gebruikt voor de landbouw en is het tot in de 20e eeuw onbebouwd. Op grond van de landschappelijke ligging kunnen in het veen en in ondiepere niveaus archeologische resten aanwezig zijn uit de IJzertijd tot en met Nieuwe tijd. Er moet rekening gehouden worden met archeologische resten uit de periode van landbouwsamenlevingen en staatssamenlevingen gerelateerd aan bewoning, economie, infrastructuur, rituelen en begravingen. In het plangebied zijn tien handboringen gezet tot maximaal 400 cm-mv. Hieruit blijkt dat het onderste pakket bestaat uit wadafzettingen waarvan de top ligt tussen 120 en 200 cm -mv (-56 en -171 cm NAP). Het veen is in het plangebied niet aangetroffen en vermoedelijk geërodeerd bij de vorming van de wadafzettingen. Op de wad-afzettingen liggen kleiige intergetijde afzettingen. In deze afzettingen is ter hoogte van boorpunten 2 en 3, aan de noordoostkant van het plangebied een humeuze donker (bruin) grijze laag aanwezig die wordt geïnterpreteerd als een restant van een bodem. De laag is 15 tot 30 cm dik en ligt tussen 160 en 175 cm -mv (-132 en -146 cm NAP). Op de natuurlijke afzettingen ligt een 26 tot 150 cm dik heterogeen pakket dat als omgewerkt wordt beschouwd. Het gaat om uiterst siltige klei, zwak tot sterk zandige klei en zwak siltig zand. In het pakket bevinden zich fragmenten baksteen.De bodem in de intergetijde afzettingen is een potentieel archeologisch niveau waar archeologische resten in of onder aanwezig kunnen zijn.