Gemeente Zundert, Plangebied Herinrichtingsgebied Weerijs-Zuid te Rijsbergen

<p>Tijdens het veldonderzoek is naar voren gekomen dat de natuurlijke ondergrond van het onderzoeksgebied wordt gevormd door een oorspronkelijk Pleistoceen landschap dat wordt doorsneden door Holocene beekdalen. Het Pleistocene basement wordt gevormd door de grofzandige rivierafzettingen van de Formaties van Waalre (Laat-Plioceen–Vroeg-Pleistoceen) en Stamproy (Vroeg-Pleistoceen).</p><p>Deze fluviatiele afzettingen worden met name in de hogere delen van het landschap vaak afgedekt door goed gesorteerd, matig fijn dekzand (Laagpakket van Wierden, Formatie van Boxtel). Onder invloed van hellingprocessen en smeltwaterstromen konden zich tijdens de zomers in de ijstijd in de lager gelegen delen van het landschap secundair verspoelde afzettingen vormen. Deze zogenaamde fluvioperiglaciale afzettingen zijn vaak iets gelaagd en bestaan uit matig tot slecht gesorteerde zanden met lemige inschakelingen. Hoger op de hellingen betreft het vaak verspoeld dekzand dat wordt gekenmerkt door een slechtere sortering dan in situ dekzand hetgeen het sediment een ‘scherpere’ textuur verschaft. Lager op de hellingen bestaan de fluvioperiglaciale afzettingen ook wel uit een mengsel van fijn zand uit de dekzandafzettingen en grof zand uit de oudere, onderliggende terrasafzettingen. Onder in de beekdalen bestaat de natuurlijke ondergrond overwegend uit Holocene beekafzettingen. Deze afzettingen kunnen variëren van relatief grove, slecht gesorteerde zanden met plantenresten tot zwartbruine, sterk siltige en humeuze afzettingen met veel plantenresten die plaatselijk venig van aard zijn. Hoewel een verkennend booronderzoek niet is gericht op het opsporen van archeologische indicatoren is wel gelet op de aanwezigheid daarvan. </p><p>Tijdens het veldonderzoek werden echter vrijwel nergens relevante archeologische indicatoren aangetroffen.<br>Op basis van het veldonderzoek is voor elk subgebied de archeologische verwachting afgeleid. Op basis van deze archeologische verwachting wordt een advies gegeven ten aanzien van eventueel vervolgonderzoek. </p><p>Over het algemeen kan worden gesteld dat de gebieden waar nog in situ eolisch of licht verspoeld dekzand voorkomt op zichzelf een reële verwachting op de aanwezigheid van archeologische resten kennen. Gebieden met sterk verspoeld dekzand, verspoelde terrasafzettingen of Holocene beekafzettingen zullen vanwege de in vergelijking lagere landschappelijke ligging en daardoor vaak natte context geen uitgesproken aantrekkingskracht ten aanzien van tijdelijke of meer permanente vestiging hebben gehad. Derhalve zal aan deze gebieden eerder een lage archeologische verwachting zijn toegekend.</p>