ความสัมพันธ์ระหว่างภาระงานทางจิตใจและความเครียดจากการทำงานต่อความสามารถในการทำงานของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิแห่งหนึ่ง กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

พยาบาลวิชาชีพเป็นบุคลากรสำคัญของระบบบริการสาธารณสุขที่ต้องทำงานภายใต้ความเร่งรีบ ความกดดัน จากลักษณะการทำงานของพยาบาลวิชาชีพต้องเผชิญกับภาระงานทางจิตใจและความเครียดจากการทำงาน ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อความสามารถในการทำงานและความปลอดภัยของผู้ป่วย การวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวางครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความสามารถในการทำงานของพยาบาลวิชาชีพ และความสัมพันธ์ระหว่าง ลักษณะประชากร ลักษณะการทำงาน ภาระงานทางจิตใจ และความเครียดจากการทำงาน ต่อความสามารถในการทำงานของพยาบาลวิชาชีพ ในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิแห่งหนึ่ง กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพ ในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิแห่งหนึ่ง จำนวน 253 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม ประกอบด้วย แบบสอบถามลักษณะประชากรและลักษณะการทำงาน แบบประเมินภาระงานทางจิตใจ ความเครียดจากการทำงาน และความสามารถในการทำงาน วิเคราะห์ด้วยสถิติการทดสอบไคสแควร์และการถดถอยพหุลอจิสติก ผลการศึกษาพบว่า พยาบาลวิชาชีพส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 97.60 มีอายุเฉลี่ย 29.92 ปี (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 6.33) ส่วนใหญ่มีการศึกษาระดับปริญญาตรี ร้อยละ 94.10 มีอายุงานเฉลี่ย 5.13 ปี (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 4.10) ความสามารถในการทำงานส่วนใหญ่มีคะแนนเฉลี่ย เท่ากับ 39.41 คะแนน (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 3.90) ร้อยละ 76.30 อยู่ในระดับดี ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ได้แก่ การออกกำลังกาย (ORadj = 0.04, 95% CI 0.00–0.37) การดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮฮล์ (ORadj = 0.31, 95% CI 0.10–0.96) และความเครียดจากการทำงาน (ORadj = 0.01, 95% CI 0.00–0.05) การศึกษาครั้งนี้เสนอแนะว่า องค์กรควรกำหนดนโยบายที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมการดูแลสุขภาพของพยาบาลวิชาชีพ จัดตั้งโปรแกรมการจัดการความเครียด และการออกแบบระบบการทำงาน เพื่อส่งเสริมและคงไว้ซึ่งความสามารถในการทำงานของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิอย่างยั่งยืน