Een inventariserend veldonderzoek bij de Hunneschans (Uddel, Gelderland). Nieuwe gegevens over de steentijdbewoning bij het Uddelermeer en een beknopt overzicht van de onderzoeksgeschiedenis van de Hunneschans

<p>Van het wettelijke beschermde monument de Hunneschans in Uddel was de walburg tot voor kort gedeeltelijk beschermd als gebouwd monument door de RDMZ terwijl de omgeving, met uitzondering van het meertje, beschermd was als archeologisch monument. Plannen van het Waterschap Veluwe om het Uddelermeer gedeeltelijk uit te baggeren leiden in 1999 tot vragen in de Tweede Kamer. Juist hier zijn immers naar verwachting voorwerpen van organisch materiaal en ecologische resten goed bewaard. Naar van de kamervragen kreeg S.J.P. Bohncke (VU) opdracht onderzoek te doen naar de historisch-landschappelijke informatie-waarde van het betreffende sediment. </p><p>In het kader van het project Actualisering van het Monumentenregister (AMR) is in januari 2002 aanvullend onderzoek verricht aan de zuidoostzijde van het meer. Dit onderzoek beperkte zich tot een smalle strook grond direct grenzend aan het huidige monument. De conclusie was dat hier nog wel sporen aanwezig waren die echter als marginaal konden worden beschouwd. Gelet op de kleinschaligheid van het uitgevoerde onderzoek was deze conclusie misschien voorbarig.</p><p>Naar aanleiding van het bovenstaande heeft de Archeologische Monumenten Commissie (AMC) van de ROB besloten om een aanvullend onderzoek te laten instellen op het perceel ten zuidoosten van het Uddelermeer, aan de rand van het verdroogde deel van het meertje. Achterliggende gedachte hierbij was dat de bekende archeologische resten zich nagenoeg uitsluitend aan de oostzijde van het meertje bevinden. Ondanks 150 jaar onderzoek rondom de Hunneschans zijn er geen aanwijzingen dat aan de westzijde van het meertje eveneens intensieve bewoning heeft plaats gevonden. Wel bevindt zich hier een es met een plaggendek. Gezien de ligging tussen het meertje en het beekdal is de verwachting dat dit terrein eveneens archeologische resten bevat. Op enige afstand (ca. 500 meter) ten westen en zuidwesten van het Uddelermeer, rond het brongebied van de Staverdensche Beek, bevinden zich aan beide zijden van het beekdal een aantal grafheuvels. Aangezien de bewoningsconcentratie zich ten oosten van het meer bevindt is besloten het onderzoek in eerste instantie op deze zone te richten. Zoals boven reeds aangegeven kennen de Hunneschans en directe omgeving een lange onderzoeksgeschiedenis, maar de betreffende gegevens zijn deels slecht toegankelijk. Omdat de archeologische context een rol diende te spelen bij de beoordeling van de resultaten van het voorgenomen onderzoek, wordt hiervan een beknopt overzicht gepresenteerd. Ten behoeve van een beter inzicht in de landschappelijke context is tevens aandacht geschonken aan historisch kaartmateriaal.</p>