วอลเปเปอร์เสริมดวง: สัญญะแห่งความเชื่อในยุคดิจิทัล

การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบวอลเปเปอร์เสริมดวงที่ได้รับความนิยมในปี พ.ศ. 2565-2566 และวิเคราะห์สัญญะในวอลเปเปอร์เสริมดวง ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ จากข้อมูลกลุ่มตัวอย่างธุรกิจวอลเปเปอร์เสริมดวง 3 แหล่ง เป็นภาพดิจิทัลจำนวน 16 ชุด และกำหนดเกณฑ์การเลือกกลุ่มตัวอย่าง 2 ประการคือ 1) วอลเปเปอร์เสริมดวงที่ได้รับความสนใจของผู้ติดตามมากกว่า 100,000 คนขึ้นไป 2) วอลเปเปอร์เสริมดวงที่ได้รับความพึงพอใจของผู้ติดตาม โดยได้รับการวิจารณ์ และการจัดอันดับคะแนนมากกว่า 4.0 ขึ้นไป ซึ่งนำข้อมูลมาวิเคราะห์เพื่อหาสัญญะ และประมวลผลในรูปแบบเชิงพรรณนาผลการศึกษาพบว่า วอลเปเปอร์เสริมดวงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในปี พ.ศ. 2565-2566 เป็นวอลเปเปอร์เสริมดวงตามความเชื่อศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ผ่านประติมากรรมรูปเคารพพระพิฆเนศ ซึ่งแสดงสัญญะ 6 องค์ประกอบ ทั้งอวัจนภาษา และวัจนภาษา และปรากฏสัญญะส่วนใหญ่ คือ 1) ท่านั่งแบบลลิตาสนะ 2) การแสดงสีหน้าสงบนิ่ง 3) เลข 5 (เลขอารบิก) และ ๖ (เลขไทย) 4) ชื่อ-นามสกุลของผู้ใช้งาน 5) ภาพกราฟิก และภาพการ์ตูนแบบภาพดิจิทัล และ 6) สีแดง สัญญะต่างๆ ดังกล่าวสอดคล้องกับนิยามความหมายที่เกี่ยวข้องกับ “ความมั่งคั่งร่ำรวย” การใช้วอลเปเปอร์ดิจิทัล จึงสามารถสะท้อนนัยทางวัฒนธรรมว่าด้วยเรื่องความทันสมัยของสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ ที่สามารถปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ได้ตามการเปลี่ยนแปลงทางสังคม แต่แฝงถึงสัญญะความไม่แน่นอนว่าด้วยเรื่องปัญหาเศรษฐกิจ โรคระบาด และความเหลื่อมล้ำทางเพศในสังคมไทย