Een archeologisch bureau-onderzoek en verkennend inventariserend veldonderzoek door middel van boringen op het terrein van Heerlijkheid Horssen te Horssen, gemeente Druten (Gld)

<p>De onderzoekslocatie ligt volgens het bureau-onderzoek op een rivierduin uit het Laat-Glaciaal, dat op de onderzoekslocatie waarschijnlijk deels is afgedekt door holocene rivierklei. In de rivierklei heeft zich een poldervaaggrond ontwikkeld.<br>Door de relatief hoge ligging binnen het rivierengebied is het rivierduin vanaf het begin van het Holoceen een geschikte woonplaats geweest en kunnen er archeologische resten en sporen worden verwacht vanaf het Mesolithicum. Diverse archeologische monumenten en waarnemingen in de nabije omgeving tonen dat er daadwerkelijk bewoning heeft plaatsgevonden vanaf het Neolithicum. Het grote aantal vondsten uit de IJzertijd en later wijst er op dat er toen sprake was van intensieve bewoning van het rivierduin. Pal ten noorden van de locatie heeft de laatmiddeleeuwse versterkte hoeve ‘Vloetse Hof’ gelegen, die in 1869 is afgebroken en waar nu het Huis te Horssen staat.<br>Op de locatie zelf staat al ten minste 200 jaar een eikenbos. Al met al is er voor de onderzoekslocatie sprake van een zeer hoge trefkans op nederzettingsresten vanaf de IJzertijd; daarnaast kunnen ook resten uit het Neolithicum en de Bronstijd en eventueel het Mesolithicum worden verwacht.<br>Deze archeologische resten en sporen bevinden zich voor een deel in de top van het duin en voor een deel in het kleipakket, direct onder de A-horizont. Welke periodes binnen welk niveau worden verwacht, is afhankelijk van de ouderdom van het kleipakket.<br>Het verkennend booronderzoek heeft uitgewezen dat het rivierduin op het oostelijke deel van de locatie aan het maaiveld ligt en waarschijnlijk is afgetopt. Op het overige deel zijn holocene rivierafzettingen aangetroffen op het rivierduin of op laatglaciale rivierafzettingen van de Formatie van Kreftenheye. De rivierafzettingen zijn in een groot deel van de boringen vergraven: er is sprake van een cultuurlaag met archeologische indicatoren als baksteen, houtskool en verbrand leem. In twee boringen is aardewerk uit de Romeinse Tijd en de Late Middeleeuwen aangetroffen, hetgeen betekent dat de cultuurlaag uit ten minste de Romeinse Tijd dateert. Bij de aanleg van het bos in de 18e eeuw is het terrein waarschijnlijk geegaliseerd, waarbij de top van het duin is afgegraven en het vrijgekomen zand op de kleiige cultuurlaag is aangebracht. Dit zand kan ook van elders zijn aangevoerd.<br>Geconcludeerd wordt dat op het westelijke deel van de locatie sprake is van een archeologische vindplaats met nederzettingsresten uit de Romeinse Tijd en de Late Middeleeuwen. Het rivierduin op de oostelijke helft van het terrein is waarschijnlijk afgetopt, maar mogelijk zijn in de ondergrond nog diepe grondsporen als paalgaten en waterputten aanwezig.</p>