Tiel, Verpleeghuis Vrijthof

<p>In opdracht van de Stichting Christelijke Woningcorporatie te Tiel werd door BAAC bv te ‘s-Hertogenbosch een archeologische begeleiding uitgevoerd van de civieltechnische werkzaamheden ten behoeve van de nieuwbouw van een zorgwoningencomplex op het terrein van het zorgcentrum Vrijthof te Tiel. Op basis van het booronderzoek kon geen goede inschatting worden gemaakt omtrent de kwaliteit van het bodemarchief ter plaatse. De archeologische begeleiding werd uitgevoerd van 12 tot 26 februari 2009.<br>Volgens het geologisch model kon de ligging van het plangebied op de oeverwal van een oude zijloop van de Rijn worden vastgesteld. Daarbij werden tot twee meter onder het maaiveld zandige en kleiige afzettingen gevonden. De bovenste meter bleek uit verstoorde bodem te bestaan.<br>Binnen een straal van 500 meter waren meerdere vondstmeldingen bekend. De meest nabije vindplaats lag juist ten oosten van het plangebied, waar meerdere middeleeuwse vondsten aan het daglicht waren getreden. Op de IKAW kreeg het plangebied daarom een middelhoge waardering.<br>De civieltechnische grondwerkzaamheden betroffen het aanleggen van een riolering tot circa één meter beneden het maaiveld, het omleggen van een waterleiding aan de noordzijde van de geplande nieuwbouw en het uitgraven van de bouwput voor het zorgwoningencomplex. In de sleuf voor de waterleiding kon de meest complete ongestoorde bodemopbouw worden gedocumenteerd, terwijl in de bouwput waarnemingen in het vlak werden verricht. De informatie die bij de aanleg van de riolering werd verzameld had een geringe toegevoegde waarde.<br>De bodemopbouw werd in de noordwest hoek van het plangebied, juist ten noordwesten van de geplande bouwput, gedocumenteerd. Hierbij werd onder een 65 cm dikke bruin zandige kleilaag een laklaag van 10 cm dikte waargenomen. Daaronder was bruingrijze klei met ijzeroerafzettingen waarneembaar. De onderste waargenomen laag bestond uit grijs zand.<br>Het vlak van de halvemaanvormige, van noordwest naar zuidoost georiënteerde, bouwput werd op 3,90 meter +NAP aangelegd, terwijl het maaiveld oploopt van 4,60 meter +NAP in het noordwesten naar 5,20 meter +NAP in het zuidoosten. In het vlak was globaal een tweedeling herkenbaar. De noordelijke en oostelijke helft van het vlak van de bouwput bestond uit bruine zandige klei, zoals die in het profi el was waargenomen. In het zuidoosten was deze laag echter verstoord door de aanleg van het voormalige parkeerterrein. De zuidelijke en westelijke helft van het vlak bestond echter uit grijze klei met oerafzettingen, waarbij de vulling aan de binnenzijde steeds kleiiger werd, terwijl deze naar buiten toe steeds zandiger werd. De scheiding tussen de bruine en de grijze laag was niet scherp te trekken en tamelijk amorf. De verzamelde vondsten werden in de 18de – 20ste eeuw gedateerd.<br>Als meest waarschijnlijke interpretatie werd hierin een oude stroomgeul met begeleidende oeverwalafzettingen gezien, die mogelijk nog gedurende lange tijd open heeft gelegen, waarin geregeld materiaal uit de omgeving terecht zou zijn gekomen. Bij het opschonen zou een deel hiervan dan op zijn beurt op de oeverwal zijn verspreid en in de akkerlaag zijn opgenomen.<br>In het kader van flankerend beleid kan, vanwege het dynamische karakter van het ontstaan van het rivierenlandschap, aan het ontbreken van een archeologische vindplaats echter geen doorslaggevende betekenis worden gehecht.</p>