Proefsleuvenonderzoek Ede Reehorsterweg Proefsleuvenonderzoek aan de Reehorsterweg te Ede in de gemeente Ede

<p>Tijdens het proefsleuvenonderzoek met aanvullende archeologische begeleiding in plangebied aan de Reehorsterweg-Zuid te Ede zijn 16 proefsleuven en vier werkputten aangelegd met een gezamenlijk oppervlakte van circa 3.800 m². Binnen het plangebied is sprake van een tweedeling ter hoogte van proefsleuf 4 en 6 en ten oosten daarvan zijn met uitzondering van twee kleine, niet gedateerde clusters paalsporen in proefsleuf 10 en 11 geen archeologisch resten aangetroffen. Ten westen hiervan zijn wel archeologische grondsporen aanwezig. Het betreft een nederzettingsterrein waarbinnen vier vindplaatsen zijn herkend. De nederzetting ligt op de (gordel)dekzandrug/welving van de landbouwgronden die in de 19e eeuw zijn aangeduid met het toponiem Over Eng (zie figuur 4). Hier zijn sporen aangetroffen die dateren uit de Late Bronstijd (mogelijk Vroege IJzertijd). Het vondstmateriaal aan deze zijde van het plangebied dateert voornamelijk uit de Late Bronstijd. Verder is een kleine component materiaal uit de Late Middeleeuwen (vanaf de 13e eeuw) en Nieuwe tijd aangetroffen in het bovenliggende plaggendek.</p><p>Ondanks het geringe aantal fragmenten (66 stuks) kan de datering van het prehistorische handgevormde aardewerk goed onderbouwd worden. Zeer waarschijnlijk is de aangetroffen context te dateren in de Late Bronstijd. Sommige kenmerken van het materiaal wijzen in de richting van de tweede helft van de Late Bronstijd (circa 950-800 v. Chr.). Eén van deze kenmerken is het gebruik van potgruis als magering (circa 47%) dat vooral in de IJzertijd populair was. Het aandeel kwartsgruis magering is hiernaast aanzienlijk (circa 35%), wat aantoont dat hier nog sprake is van Bronstijd aardewerk. De aangetroffen vormen en versiering zijn goed vergelijkbaar met andere potvormen en versieringsmethoden op de Veluwe en de directe regio rondom Ede in graf- en nederzettingscontext uit de Late Bronstijd.</p><p>Op basis van het proefsleuvenonderzoek kunnen geen uitspraken worden gedaan over de structuur van de nederzetting. Het is niet duidelijk of het gaat om bijvoorbeeld een enkel erf dat zich heeft verplaatst of om een langgerekt bewoningslint waarlangs een paar erven hebben gelegen. Een combinatie van beide is ook mogelijk. Wel is duidelijk dat rondom vindplaats 2 en ten noorden van vindplaats 1 minder grondsporen aanwezig zijn. Hierbij wordt opgemerkt dat het beeld ter hoogte van vindplaats 2 beperkt was door grootschalige verstoringen.</p><p>Het beeld van de aangetroffen vindplaatsen is vanwege de beperkte oppervlakte die is onderzocht en de verstoring die aanwezig is (nog) te beperkt om een vergelijking met andere vindplaatsen in de regio mogelijk te maken. Sporen uit de Late Bronstijd werden tot nu toe alleen ten zuiden van het plangebied bij het streekziekenhuis aangetroffen. Waarbij grotere structuren ontbraken. De vindplaats bij het streekziekenhuis dateert voornamelijk uit de Midden Bronstijd. Ten noordwesten van het plangebied ter hoogte van de Galileilaan (de opgraving de Vallei) zijn wel grotere structuren aangetroffen maar die worden in de Vroege IJzertijd geplaatst. Verder is bekend dat de ten noorden gelegen dekzandrug van Maanen tussen de Midden - IJzertijd en Laat- Romeinse tijd continu werd bewoond.</p><p>In bijna het gehele plangebied een esdek aangetroffen. In dit esdek is aardewerk uit de Late Middeleeuwen/Nieuwe tijd aangetroffen dat met de bemesting op het land terecht is gekomen. De datering van dit aardewerk geeft aan dat het esdek is gevormd in de periode Late Middeleeuwen, vanaf de 13e eeuw en de Nieuwe tijd (tot 1850).</p>