Sas van Gent Suikerplein Sas van Gent Suikerplein. Gemeente Terneuzen. Definitieve Opgraving

<p>Tussen 1 en 4 juli 2013 werd een Opgraving uitgevoerd binnen het plangebied Suikerplein te Sas van Gent, gemeente Terneuzen. Binnen het plangebied is een nieuwe bergingsvijver aangelegd. Hiervoor is de bodem tot circa 2,62 meter beneden maaiveld (circa 0,35 meter -NAP) uitgegraven.</p><p>In het kader van de aanleg van deze bergingsvijver werd in een eerdere fase vooronderzoek uitgevoerd, waarbij de huidige onderzoekslocatie aangeduid werd als potentiële vindplaats. Op basis van de resultaten van het vooronderzoek werd voor een beperkte zone archeologisch vervolgonderzoek geadviseerd. Omdat het niet vergunningsplichtige werkzaamheden betrof, en gezien de bijzondere veiligheidsvoorschriften (gelegen langs spoorlijn) en de civieltechnische complexiteit, heeft Waterschap Scheldestromen besloten om binnen die zones waar een middelhoge verwachting bestond, zijn archeologisch adviseur te laten meekijken en waarnemingen te verrichten. Tijdens deze waarnemingen werd vastgesteld dat, cf. de resultaten van het booronderzoek, een groot deel van het plangebied, geërodeerd dan wel verstoord bleek. In de noordwestelijke hoek van de bergingsvijver werd binnen een niet geërodeerd deel bewerkt vuursteen aangetroffen. De werken werden binnen dit deel van de bergingsvijver stilgelegd en dhr. dr. J. Sergant van GATE Archaeology (periodespecialist) werd ingeschakeld voor advies. Door deze werd vastgesteld dat het (antropogene) artefacten betrof, waaronder één midden /laat- mesolithische spits, die in de intacte bodem aanwezig waren. Behoud in situ was, gezien de planvorming niet mogelijk. In overleg met de opdrachtgever Waterschap Scheldestromen werd, gezien het belang en de intactheid van de vindplaats, besloten de aangetroffen resten te documenteren middels een (proef)opgraving. Hiertoe werd een Programma van Eisen opgesteld. Tevens werd de gemeente op de hoogte gebracht van de waarnemingen.</p><p>Tijdens het onderzoek bleek dat de vuursteen zich bevond in een windval, gelegen in de top van het dekzand. Dit betekent dat de originele site is vernield en de vuursteen (circa 2000 stuks) ex situ is aangetroffen. Toch kon op basis van het onderzoek worden vastgesteld dat ter hoogte van de onderzoekslocatie in het midden Mesolithicum een jachtkamp aanwezig was waar voornamelijk jachtgerei werd vervaardigd. Op basis van het aangetroffen lithische materiaal werden in het jachtkamp voornamelijk weerhaken geproduceerd die op pijlschachten werden gemonteerd. De verbrande hazelnootschelpen dateren, op basis van 14C-datering, van vóór het jachtkamp, meer bepaald uit het vroeg-Mesolithicum. Directe aanwijzingen van een vuursteensite gelijktijdig met deze hazelnootschelpen is niet aangetoond. Deze vuursteensite werd in een later fase afgedekt door een sterk organische laag. Op basis van het macrobotanisch onderzoek van monsters uit deze organische laag bestond het landschap in de middeleeuwen uit een hooilandschap in een vlak vochtig tot nat dekzandlandschap. In de top van deze organische laag zijn ondiepe greppels aanwezig die mogelijk fungeerden als afwateringsgreppel. Op basis van de stratigrafie en vondstmateriaal dateren deze greppels uit de Late Middeleeuwen. In de top van de organische laag is tevens een grote hoeveelheid productieslakken aangetroffen. Deze zijn afkomstig van ijzerwinning. Gezien deze slakken in de top van de organische laag zijn aangetroffen, dateren deze eveneens uit de Late Middeleeuwen.</p><p>De aanwezigheid van deze kleine vuursteenvindplaats duidt op het potentieel van Zeeuws-Vlaanderen op het vlak van prehistorische vuursteensites, meer specifiek in de omgeving van Sas van Gent. Daarnaast kunnen in de directe omgeving van het onderzoeksgebied sporen worden aangetroffen van metaalproductie en eventueel metaalbewerking.</p>