ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาเมืองสร้างสรรค์ในประเทศไทยกับความสัมพันธ์ด้านการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาย่านเศรษฐกิจสร้างสรรค์ที่มีอิทธิพลต่อการได้รับคัดเลือกให้เป็นเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ขององค์การยูเนสโก และเพื่อศึกษาผลที่เกิดจากการพัฒนาย่านเศรษฐกิจสร้างสรรค์ที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของกิจกรรมทางเศรษฐกิจในระดับจังหวัด โดยใช้กรณีศึกษาของพื้นที่หรือย่านที่เข้าร่วมโครงการเครือข่ายย่านเศรษฐกิจสร้างสรรค์ประเทศไทย ได้แก่ ย่านเจริญกรุง (กรุงเทพมหานคร) ย่านบ่านซ้าน (จังหวัดภูเก็ต) ย่านเมืองเก่าน่าน (จังหวัดน่าน) และย่านหาดพัทยา (เมืองพัทยา-จังหวัดชลบุรี) ซึ่งจะเป็นแนวทางการขยายผลไปสู่การพัฒนาในระดับจังหวัดให้กลายเป็นเมืองสร้างสรรค์ในพื้นที่อื่น ๆ ต่อไป สำหรับการศึกษาใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพจากการค้นคว้าข้อมูลทุติยภูมิ การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา เชื่อมโยงหาความสัมพันธ์ และจำแนกประเด็นปัจจัยผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยเกี่ยวข้องกับการพัฒนาย่านเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในแต่ละด้านหากได้รับการพัฒนาและส่งเสริมให้เกิดขึ้นในทุกปัจจัยจะส่งผลต่อโอกาสในการได้รับคัดเลือกให้เป็นเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ขององค์การยูเนสโกได้ แม้ว่าในแต่ละเมืองจะเลือกสาขาสร้างสรรค์ที่ต่างกันออกไป เพราะในแต่ละปัจจัยเป็นปัจจัยพื้นฐานที่สะท้อนการพัฒนาเมือง หากขาดปัจจัยใดปัจจัยหนึ่งไปอาจส่งผลต่อการพัฒนาเมืองให้มีความพร้อมสำหรับการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์ รวมทั้งปัจจัยเกี่ยวข้องกับการพัฒนาย่านเศรษฐกิจสร้างสรรค์มีอิทธิพลต่อการได้รับคัดเลือกให้เป็นเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ขององค์การยูเนสโกประกอบด้วย ปัจจัยทางกายภาพ (โครงสร้างพื้นฐาน (ระบบขนส่งมวลชน), แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม) ปัจจัยด้านเศรษฐกิจ (รูปแบบอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ในพื้นที่) ปัจจัยด้านสังคม (การมีส่วนร่วมของคนในชุมชน, แผนหรือนโยบายการพัฒนาของภาครัฐ) ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม (พื้นที่สร้างสรรค์และพื้นที่สีเขียว) และปัจจัยด้านการสนับจากทุกภาคส่วน (งบประมาณจากทางภาครัฐ และการสนับสนุนงานจากภาคส่วนอื่น ๆ ) ในขณะเดียวกัน การเข้าร่วมโครงการเครือข่ายย่านเศรษฐกิจสร้างสรรค์ประเทศไทย สามารถส่งเสริมและสนับสนุนให้เกิดกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่มีความสร้างสรรค์ โดยเฉพาะการมีแหล่งท่องเที่ยวใหม่ที่ได้รับการพัฒนาด้วยการใช้ความคิดสร้างสรรค์ขึ้น การมีสินค้าและบริการมีความน่าสนใจมากขึ้น สร้างโอกาสและความสามารถในการแข่งขันที่เพิ่มมากขึ้น และผลการศึกษาพบว่า ในจังหวัดที่เป็นสมาชิกเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ขององค์การยูเนสโก มีแนวโน้มรายได้จากการท่องเที่ยวมากกว่าจังหวัดที่ได้รับการเสนอโดยสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (CEA) ในปี 2565 - 2566 แต่ไม่ได้รับคัดเลือกให้เป็นสมาชิกเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ขององค์การยูเนสโก