การเพิ่มประสิทธิภาพการระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติของตึกแถวด้วยปล่องดักลม

งานวิจัยนี้มุ่งเน้นศึกษาผลการระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติในตึกแถวโดยปล่องดักลมที่มีร้อยละของพื้นที่ปล่องดักลมต่อพื้นที่ใช้งานที่แตกต่างกัน เพื่อนำมาสรุปและเปรียบเทียบผลโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์ความเร็วลมเฉลี่ย (Cv ) และค่าสัมประสิทธิ์ความผันแปรของความเร็วลมในพื้นที่ (Csv ) ทำการศึกษาในตึกแถวสามชั้น ห้องด้านหน้าชั้นสองและชั้นสามมีขนาด 32 ตารางเมตร เป็นพื้นที่ปิด ปล่องดักลมที่ศึกษามีขนาดเป็นร้อยละหนึ่งถึงห้าของพื้นที่ใช้งาน มีลมกระทำต่ออาคารสองทิศทาง ได้แก่ ลมจากทางด้านหน้าอาคาร และลมจากทางด้านหลังอาคาร ผลการจำลองด้วยโปรแกรมการคำนวณพลศาสตร์ของไหล (CFD) พบว่า ลมที่พัดเข้าจากด้านหน้าทำให้เกิดความเร็วลมภายในอาคาร (Cv = 0.036–0.086) มากกว่ากรณีที่ลมพัดเข้าจากด้านหลัง (Cv = 0.021–0.057) เนื่องจากลมที่พัดเข้าจากด้านหลังนั้นได้รับอิทธิพลจากรูปทรงอาคารที่ทำให้ลมพัดเหินออกไปยังด้านบน ไม่เข้าปล่องดักลมโดยตรง และพบว่า ขนาดของปล่องดักลมส่งผลโดยตรงต่อความเร็วลมภายในอาคาร (Cv สูงสุดเท่ากับ 0.086) นอกจากนี้ยังพบว่า พื้นที่ชั้นสามมีการระบายอากาศที่ดีกว่าชั้นสองเนื่องจากอยู่ใกล้กับช่องเปิดมากกว่า ผลจากการศึกษานี้สามารถนำไปใช้ในการออกแบบอาคารตึกแถวที่มีที่มีลักษณะการวางผังและบริบทที่ใกล้เคียงกันได้