Almere, Plangebied Ecozone Pampus

<p>Steentijdvindplaatsen worden hoofdzakelijk op natuurlijke hoogtes in het landschap zoals dekzandruggen aangetroffen. De vroegere bewoners van Almere bewoonden echter niet uitsluitend de grote zandkoppen, maar benutten ook veel kleinere kopjes en de verder vrij vlakke dekzandvlakten. Binnen het plangebied Ecozone Pampus komen twee kleine kopjes voor die mogelijk benut kunnen zijn voor een tijdelijk kampement. Deze kopjes zijn aangetroffen in de boringen 211 en 231 op respectievelijk 7,24 en 9,18 m –NAP.<br>Door de stijgende zeespiegel en de daarmee gepaard gaande stijging van de grondwaterspiegel vernatte het dekzandlandschap. Het laagste deel van het dekzand landschap ligt in het noordelijk deel van het plangebied en loopt in zuidelijke richting op. Uit het veldonderzoek blijkt dat in de meest noordelijk geplaatste boringen (traject 4 en oostelijk deel stapsteen B) geen bodemvorming heeft kunnen plaatsvinden vanwege de relatieve korte duur dat het dekzand aan het oppervlak heeft gelegen. In deze tijd heeft zich hooguit een A-horizont kunnen ontwikkelen en was bewoning vrijwel onmogelijk. Centraal in stapsteen B is het dekzand weggespoeld door invloed van de zee. Meer naar het zuiden toe komt een zuidoost-noordwest georiënteerd dekzandplateau met deels intact podzolprofiel voor. Op dit plateau ligt een kopje (boring 231). Verder in zuidelijke richting komt ter plaatse van de trajecten 3 en 2 en deels in stapsteen A verspoeld en geërodeerd, plaatselijk zeer ijzerrijk, dekzand voor. Boring 211 is gezet in het oostelijke deel van stapsteen A. Hier is gezien de goed ontwikkelde bodem en hoogteligging van het dekzand behalve een tijdelijk kampement uit het mesolithicum of laat paleolithicum ook een nederzetting uit het vroeg neolithicum mogelijk geweest. Ook op de flanken van het dekzandkopje heeft zich een podzolprofiel ontwikkeld. Vanaf hier loopt een dekzandplateau met welvingen in westelijke richting door naar traject 1b, waarin het plateau tot in het meest zuidelijke deel van het plangebied is aangetroffen. In het meest zuidelijke deel ligt de top van het dekzand op een vergelijkbare hoogte als boring 211. De verwachting is echter, dat deze verder in zuidelijke richting doorloopt en deel uitmaakt van een groter dekzandplateau, waardoor gezien de benutting van het afgedekte Almeerse landschap door mensen uit de steentijd een reële kans bestaat dat op dit plateau met welvingen archeologische resten voorkomen.<br>Op de overgang van het dekzand naar de onderliggende afzettingen (fluvioglaciaal) komt ter plaatse van traject 1b en het grootste deel van stapsteen A een humeus zandlaagje voor. Enerzijds is deze laag mogelijk ontstaan door kwel dat in een interstadiaal (Bølling of Allerød) via het toenmalige landoppervlak wegvloeide. Anderzijds kan het een vegetatiehorizont zijn die onder droge omstandigheden is gevormd tijdens een warmere periode in het Weichselien. In het laatste geval is er kans dat antropogene activiteiten hebben plaatsgevonden in het Laat Paleolithicum.</p>