คน ด้น เมือง: วัฒนธรรมการเคลื่อนย้ายบนเส้นทางของรถเมล์สายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาวัฒนธรรมการเคลื่อนย้ายบนเส้นทางของรถเมล์สายหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งมีเส้นทางพาดผ่านสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา คือฝั่งพระนครและฝั่งธนบุรี สภาพทางวัตถุของเมืองและโครงสร้างพื้นฐานตลอดเส้นทางถูกใช้เป็นหลักจับยึดเพื่อเก็บข้อมูลภาคสนามในฐานะที่เป็นระบบตั้งต้นหนึ่งระบบ อันรองรับโลกเชิงปรากฏการณ์ของการเดินทางด้วยรถเมล์หนึ่งสายภายในระบบนั้น นั่นคือการเดินทางด้วยรถเมล์สาย 79 โดยในการรับส่งผู้โดยสารระหว่างรูปแบบเมืองที่แตกต่างกัน ประสบการณ์และปฏิบัติการของผู้คนถูกศึกษาแบบผสมผสานระหว่างชาติพันธุ์วรรณนาและอัตชาติพันธุ์วรรณนา เรื่องราวที่หลากหลายของผู้คนซึ่งผู้เขียนพบปะบนเส้นทางดังกล่าว ทั้งบนรถเมล์ ป้ายรถเมล์ ตลอดจนพื้นที่ต่าง ๆ ที่เส้นทางเชื่อมร้อย เผยให้เห็นว่าการเคลื่อนย้ายในเมืองอย่างกรุงเทพมหานครไม่ได้เป็นไปอย่างราบรื่น สภาพทางวัตถุที่บกพร่องของเมืองและโครงสร้างพื้นฐานเป็นปัจจัยที่มีนัยสำคัญต่อวัฒนธรรมการเคลื่อนย้ายบนเส้นทางของรถเมล์สายนี้สาระสำคัญของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้คือการเสนอว่า การด้น นั่นคือ การรับมือกับปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ การกระทำไปตามสถานการณ์เฉพาะหน้า และการเชื่อมโยงตนเองเข้าสู่ระบบขนส่ง เป็นลักษณะเด่นของวัฒนธรรมการเคลื่อนย้าย ซึ่งสัมพันธ์กับสภาพทางวัตถุของเมืองอันเหลื่อมล้ำและโครงสร้างพื้นฐานอันอลหม่านจากโครงการพัฒนาเมืองในอดีต การด้นแบบต่าง ๆ ซึ่งเป็นลักษณะของการเดินทางท่ามกลางสภาพปัญหา เผยให้เห็นว่าความตระหนักรู้เฉพาะอันเกิดจากรูปแบบเมือง มีบทบาทในการมอบประสบการณ์ที่ผู้คนรับรู้ไปสู่การมีปฏิบัติการในการเดินทาง โดยความตระหนักรู้ดังกล่าวทำงานผ่านการจัดวางความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนและองค์ประกอบอื่นรอบ ๆ ตัว เรื่องราวของการด้นเดินทางในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้แสดงให้เห็นการอยู่ในสัมพันธภาวะ ที่ผู้คนและสภาพทางวัตถุของเมืองมีส่วนในการทำให้การเดินทางในโลกเชิงปรากฏการณ์สามารถดำเนินต่อไปได้บนระบบตั้งต้นที่ไม่สมบูรณ์ ถึงที่สุดแล้ว การด้นของคนเดินทางไม่ได้เป็นไปโดยอำเภอใจหรือตกอยู่ภายใต้การกำกับควบคุมของเมืองอย่างเบ็ดเสร็จ หากแต่เป็นทั้งคนและเมืองที่ร่วมกันสร้างการด้นอันเป็นลักษณะเด่นของวัฒนธรรมการเคลื่อนย้ายในกรุงเทพมหานครขึ้นมา