รูปแบบการพัฒนาการฝึกอบรมที่ส่งผลต่อความก้าวหน้าในสายอาชีพของบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนะเกี่ยวกับการฝึกอบรมที่ส่งผลต่อความก้าวหน้าในสายอาชีพของบุคลากรสายสนับสนุน และรูปแบบการพัฒนาการฝึกอบรมที่ส่งผลต่อความก้าวหน้าในสายอาชีพของบุคลากรสายสนับสนุนมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยใช้แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการเก็บข้อมูลครั้งนี้คือ บุคลากรสายสนับสนุน จำนวนทั้งสิ้น 136 คน ได้แก่ ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา จำนวน 10 คน พนักงานมหาวิทยาลัย 126 คน การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) กลุ่มผู้ให้การสัมภาษณ์ประกอบด้วย ผู้บริหารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ จำนวน 6 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย การวิเคราะห์ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติ การทดสอบที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way Analysis of Variance ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า บุคลากรเห็นด้วยกับการจัดฝึกอบรม เพื่อเพิ่มทักษะในการทำงานให้กับบุคลากรสายสนับสนุนของมหาวิทยาลัยในระดับมากที่สุด การฝึกอบรมในรูปแบบการประชุมเชิงปฏิบัติการ (Work Shop) ทำให้ท่านเข้าใจและสามารถนำไปปฏิบัติได้จริง เกี่ยวกับความก้าวหน้าในสายอาชีพในระดับมาก ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ที่ส่งผลต่อรูปแบบการพัฒนาการฝึกอบรมที่ส่งผลต่อความก้าวหน้าในสายอาชีพ ของบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ประกอบด้วย เพศ อายุ ระดับการศึกษา ระยะเวลาในการปฏิบัติงาน ประเภทตำแหน่ง ประเภทบุคลากร พบว่ารูปแบบการพัฒนาการฝึกอบรมที่ดีส่งผลต่อความก้าวหน้าในสายอาชีพ ของบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ความคาดหวังต่อรูปแบบการฝึกอบรมที่ทำให้บุคลากรเกิดความก้าวหน้าในสายอาชีพคือ รูปแบบการสัมมนาเชิงปฏิบัติการ โดยนำเทคโนโลยีดิจิทัลเข้ามาช่วยในการฝึกอบรมเป็นการพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมที่ส่งผลต่อความก้าวหน้าในสายอาชีพของบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ