Archeologisch bureauonderzoek Zandlaan, Nieuw-Amsterdam, gemeente Emmen (DR)

Uit het bureauonderzoek blijkt dat het gebied zich op een dekzandrug bevindt die een lange tijd bedekt werd door veen. Tijdens de steentijd lag het onderzoeksgebied hoog en droog en zou het een geschikte verblijfplaats voor jagers en verzamelaars hebben gevormd. Vanaf de vroege bronstijd vernatte het landschap en bleef het tot de ontginning van 1850 bedekt met veen. Het gebied was in deze tussenperiode dus niet geschikt voor woning of agrarische activiteiten. Op de kaart van 1850 is het veen ontgonnen en in gebruik als grasland, daarna wordt het gebruikt voor landbouw. Tegen 1882 werd Nieuw-Amsterdam verder verdeeld in percelen en langzaam gevuld met bebouwing. Het onderzoeksgebied raakt langs de noordrand bebouwd vanaf 1954. Rond 2016 wordt de bebouwing weer gesloopt. Ter plaatse van de bebouwing zal sprake zijn van bodemverstoring. Hoe diepe deze reikt is niet bekend. Overige grote bodemverstorende ingrepen zijn niet bekend. De bekende bebouwing is beperkt tot het noorden van het onderzoeksgebied. Het zuiden hiervan lijkt nog ongeroerd. Het onderzoeksgebied zelf is nog niet eerder archeologisch onderzocht. Bij onderzoeken uit de omgeving is een vergelijkbare verwachting gehanteerd. Archeologische resten zijn in de directe omgeving nog niet aangetroffen. Archeologische resten kunnen zich bevinden in de top van het dekzand, op een diepte van circa 0,6-1,4 m-mv. Eventueel restveen kan de top van het dekzand hebben beschermd.