Archeologisch Bureauonderzoek Goes. De historische stadskern, de voorstad en het havengebied.

<p>In opdracht van de gemeente Goes heeft Artefact Advies en onderzoek in erfgoed een uitgebreide bureaustudie uitgevoerd voor een groot plangebied welke naast de historische binnenstad, ook het noordelijke havengebied en de Voorstad omvat. De gemeente Goes heeft het voornemen om voor de binnenstad één groot bureauonderzoek te laten opstellen waarbij het daarin opgestelde specifieke verwachtingsmodel richtinggevend kan zijn bij dagelijkse advieswerkzaamheden en vergunningsprodures. Het uiteindelijke doel van dit onderzoek is om voor het onderzoeksgebied een archeologische verwachtingskaart op te stellen.</p><p>Uit het onderzoek kwam naar voren dat het onderzoeksgebied ligt in zone waar geologische en landschappelijke fenomenen sterk bepalend zijn geweest voor enerzijds de mogelijke nederzettingskeuze en voor anderzijds hetgeen nog rest van de mogelijk aanwezige archeologische niveaus. Het onderzoek heeft aangetoond dat de omgeving van onderzoeksgebied zeer vaak ongunstig is geweest voor menselijke bewoning. Daar komt bij dat door erosie eventuele bewoningsniveau in een jongere fase zijn weggeslagen. De geologische en landschappelijke gesteldheid in het onderzoekgebied wordt bepaald door de centraal gelegen inversierug. De fossiele kreekbeding zich sinds de Laat‐Romeinse Tijd ingesneden tot circa 18 meter –NAP diep in het oudere landschap. Ook het oudere pleistocene landschap is niet meer intact aanwezig. Dit niveau werd door een vroeg‐holocene geul uitgeschuurd. Toen heeft zich een dik pakket mariene kleien en zanden zich afgezet. Op deze mariene afzettingen is vervolgens Hollandveen gegroeid, maar het hier aangetroffen veen is slecht beperkt in dikte en ontbreekt vaak in het oostelijk deel van de onderzoekslocatie. De geringe dikte van het veen of het ontbreken ervan is, zoals hierboven reeds aangehaald, het gevolg van erosie door getijdenwerking. Op basis van deze gegevens kan geconcludeerd worden dat in het onderzoeksgebied een lage verwachting is op het aantreffen van archeologische resten vanaf de prehistorie tot ongeveer de 10de eeuw n. Chr. Vanaf de 10de eeuw zal de mens permanent terugkeren naar dit gebied. In eerste instantie staat de bewoning nog sterk onder invloed van terugkerende stormen die dit gebied onder water zetten. Vanaf de 12de eeuw gaat de mens dit gebied met dijken beschermen, waardoor de bewoning op een grotere schaal mogelijk wordt. Op die manier ontstaat een evolutie van bewoning in dit gebied die wij gemakshalve hebben onderverdeeld in vijf fasen tussen de 10de eeuw en 1945. Elke fase vertegenwoordigt een eigen stadsbeeld dat wordt gekarakteriseerd door economische, politieke of militaire factoren die in de stad spelen. Op basis van literatuuronderzoek, oud kaartmateriaal en archeologisch onderzoek is getracht om voor elk van deze fases een reconstructiekaart te maken waardoor de verschillende elementen uit de historie van Goes een plaats krijgen op de huidige topografie, met als uiteindelijke doel het gemakkelijker kunnen inschatten van de mogelijk aanwezige archeologische waarden en het historisch grondgebruik.</p>