Venlo. Plangbied Van der Grintenstraat. Archeologisch bureauonderzoek.

<p>Archeologisch bureauonderzoek<br>In opdracht van Royal Haskoning DHV heeft het onderzoeks- en adviesbureau BAAC bv een archeologisch bureauonderzoek uitgevoerd voor het plangebied Van der Grintenstraat te Venlo. Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied ligt op het Middenterras, dat in het Bølling-Allerød-interstadiaal door insnijding buiten het bereik van het Maaswater kwam te liggen. In de daarop volgende periode, de Late Dryas (tussen circa 12.850 en 11.650 jaar geleden), is op de overgang van het Laagterras naar het Middenterras rivierzand opgewaaid, waardoor een duingebied is ontstaan. Het oostelijke deel van het plangebied maakt deel uit van een rivierduin, die in westelijke richting ombuigt en afvlakt. Het centrale deel van het plangebied maakt deel uit van een laagte tussen de duinen. Hoger gelegen gebieden op een landschappelijke gradiënt waren met name in de steentijd aantrekkelijke vestigingsgebieden. Vermoedelijk waren de landduinen te droog en onvruchtbaar voor landbouw, in tegenstelling tot de tussenliggende laagtes. Dit blijkt ook uit de waarnemingen in en rond het plangebied, waarbij op de landduinen vindplaatsen uit de steentijd en dan met name het mesolithicum zijn aangetroffen. Daarnaast zijn aanwijzingen voor bewoning in de periode neolithicum-bronstijd, de Romeinse tijd en middeleeuwen-nieuwe tijd. In het noordoostelijke deel van het plangebied bevond zich in ieder geval al vanaf het begin van de negentiende eeuw, mogelijk veel eerder, een boerenerf (Hakkenhuis). Mogelijk bevond zich centraal in het plangebied, op een omgracht terrein, vóór de negentiende eeuw eveneens bebouwing. Vanaf de jaren dertig is een groot deel van het plangebied in gebruik geweest als speel- en dierentuin en later als camping. Dit zal, evenals de ligging in de frontlinie in de Tweede Wereldoorlog, voor plaatselijke verstoring van de natuurlijke bodem hebben gezorgd. Op basis van deze gegevens wordt aan de hogere delen van het plangebied (rivierduin) een hoge verwachting toegekend voor archeologische waarden (vuursteenvindplaatsen) uit het laat-paleolithicum tot en met het neolithicum en dan met name het mesolithicum. Voor de lagere delen van het landschap, die landschappelijke minder aantrekkelijk waren voor bewoning en mogelijk in meer of mindere mate verstoord zijn, geldt een middelhoge verwachting voor deze periode. Voor vindplaatsen van landbouwers (nederzettingen, graven, ontginningsresten e.d.) geldt juist een omgekeerde verwachting. Aan de hogere landduinen wordt een middelhoge verwachting toegekend, terwijl aan het lagere, centrale deel een hoge verwachting wordt toegekend voor het neolithicum-middeleeuwen. Aan het uiterste noordoostelijke en centrale deel van het plangebied wordt specifiek een hoge verwachting toegekend voor archeologische waarden (woonplaats) uit de late middeleeuwen en nieuwe tijd. Voor het gehele plangebied is tevens een hoge verwachting voor archeologische sporen uit de Tweede Wereldoorlog van toepassing. Gezien de gedifferentieerde verwachting voor zowel jager-verzamelaars als landbouwers, die in sterke mate afhankelijk is van de landschappelijke ligging en intactheid van de bodem, wordt geadviseerd om in het gebied waar dieper dan 30 cm –mv zal worden verstoord (m.u.v. de woonplaatsen in het centrale en uiterst noordoostelijke deel van het plangebied) een verkennend booronderzoek uit te voeren om de archeologische verwachting nader te specificeren en kansrijke zones te selecteren voor vervolgonderzoek (karterend booronderzoek en/of proefsleuven). De archeologische verwachting voor het centrale en noordoostelijke deel van het plangebied, met een hoge verwachting voor de late middeleeuwen-nieuwe tijd, is onafhankelijk van de landschappelijke ligging en intactheid van de bodem. In dit gebied wordt derhalve geadviseerd bij bodemverstoringen dieper dan 30 cm –mv, direct een proefsleuvenonderzoek uit te voeren.</p>