Utrecht, Heycopstraat 42 (Gemeente Utrecht, Ut.) Een Inventariserend Veldonderzoek (IVO-O) Verkennende en deels Karterende Fase

<p>In verband met de geplande bouw van 416 appartementwoningen is een archeologisch onderzoek uitgevoerd aan de Heycopstraat 42 te Utrecht, gemeente Utrecht, provincie Utrecht. Onder de appartementen komen kelders voor parkeerruimte en berging. Daarnaast zullen enkele grondsaneringen worden uitgevoerd en enkele waterafvoerbuizen worden ingegraven. Dit graafwerk vormt een bedreiging voor eventueel aanwezige archeologische waarden. Het doel van het onderzoek is om vast te stellen of archeologische waarden aanwezig zijn en in welke mate die bewaard zijn gebleven. Het onderzoek bestaat alleen uit een veldonderzoek, verkennende en deels karterende fase (IVO-O; protocol 4003). Hierbij zijn in totaal zesentwintig boringen gedaan om de opbouw en gaafheid van de bodem vast te stellen en te zoeken naar archeologische indicatoren. Van een eerder uitgevoerd bureauonderzoek (Bongers 2019) is een samenvatting opgenomen in dit rapport. Een groot deel van het rapport is overgenomen van het rapport van het verkennend onderzoek (Bongers 2020). In de ondergrond van plangebied Heycopstraat 42 te Utrecht liggen afzettingen van stroomgordel Oude Rijn post-Werkhoven (4450 tot 1729 14C-jaren BP). Het gaat om delen met oeverafzettingen en delen met restgeulafzettingen. Het geheel is afgedekt met een dunne laag komklei. Bij negen van de zesentwintig uitgevoerde boringen is een restant aangetroffen van de bouwvoor van voor de ontwikkeling van het veilingterrein. Bij twintig van de zesentwintig boringen is de bodem hooguit enkele decimeters beneden het oude maaiveld geroerd. Dat de bodem redelijk bewaard gebleven is (buiten de Veilinghaven), is mede te danken aan de aanwezigheid van een laag zand die is opgebracht ten tijde van de aanleg van de veiling. Het plangebied kent twee potentieel archeologische niveaus. Bovenin de oeverafzettingen kunnen resten van omstreeks de romeinse tijd liggen, bovenin de komafzettingen is kans op resten uit de middeleeuwen. Beide niveaus worden bedreigd door het graafwerk dat nodig is voor aanleg van de noordoostelijke kelder, de zuidoostelijke kelder en voor de grondsaneringen. De aanleg van de hemelwaterafvoer en de droogweerafvoer in het midden van het terrein vormt geen bedreiging voor de potentieel archeologische niveaus. Eventuele archeologische resten van omstreeks de romeinse tijd op de oeverwal kunnen goed bewaard gebleven zijn. Naast de oeverwallen is de kans op resten uit die tijd lager en dat geldt in het bijzonder voor nederzettingen en begravingen. Eventuele middeleeuwse resten zullen door de ondiepere ligging iets sterker zijn aangetast. Uit deze periode kunnen ook archeologische waarden aanwezig zijn ter plaatse van de opgevulde restgeulen, maar ter plaatse van de oeverwallen was het maaiveld waarschijnlijk hoger en geschikter als vestigingsplaats. Het archeologisch verwachtingsmodel zoals opgesteld in het bureauonderzoek blijft met deze nuanceringen van kracht.</p>