Haansberg, Etten-Leur (gemeente Etten-Leur)

ADC ArcheoProjecten heeft een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek uitgevoerd op de locatie Haansberg in Etten-Leur, gemeente Etten-Leur. Uit het bureauonderzoek volgt dat het plangebied grotendeels is gelegen op terrasafzettingswelvingen bedekt met dekzand. Op grond van de relatief hoge ligging ten opzichte van de omgeving was het onderzoeksgebied mogelijk vroeg in gebruik voor menselijke activiteiten. In de top van de vroegpleistocene afzettingen en het dekzand dient rekening te worden gehouden met archeologische resten vanaf het Laat-Paleolithicum. Vanaf het Neolithicum trad vernatting van het landschap op. In de lagere delen van het landschap vormde zich veen, maar de terrasafzettingswelving met inbegrip van het plangebied bleef veenvrij. Er zijn hier tot op heden geen vondsten of sporen van bewoning bekend. Het kan zijn dat de omstandigheden in de praktijk toch minder gunstig waren voor bewoning dan wordt aangenomen. Er zijn gelet op het kaartbeeld van de geraadpleegde oude kaarten geen aanwijzingen voor de aanwezigheid van resten historische bebouwing. De kans op bewoningsresten uit de (Late) Middeleeuwen en de Nieuwe tijd wordt klein geacht. Ontginningssporen als greppels en sloten kunnen wel voorkomen. Aangenomen mag worden dat het plangebied vanaf zeker het begin van de 19e eeuw in gebruik was als bouwland en mogelijk is opgehoogd met een plaggendek. In met name het westen van deelgebied B hebben mogelijk ontgrondingsactiviteiten plaatsgevonden. Andere mogelijke verstoringen, die ook in het overige deel van het plangebied plaatsgevonden kunnen hebben, houden verband met landbouwkundige werkzaamheden. Op basis van deze verwachting is een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Hierbij werd geconcludeerd dat de diepere ondergrond bestaat uit lemige afzettingen die kunnen worden ingedeeld bij de Formatie van Stramproy. Hierboven is dekzand aanwezig (Formatie van Boxtel). Het bovenste pakket bestaat uit humeus zand dat in de meeste boringen direct rust op het onverstoorde dekzand (A-C profiel). In een aantal boringen is tussen de humeuze bovengrond en de C-horizont een menglaag aanwezig. Vanwege de scherpe overgang met de onderliggende C-horizont, de wisselende dikte, de relatief losse pakking, het voorkomen van recent bouwpuin aan het oppervlak wordt geconcludeerd dat het antropogeen dek in de meeste boringen geen plaggendek betreft, maar een recent opgebracht/verstoord pakket dat is opgebracht na uitvoering van de ontgrondingsactiviteiten. In enkele boringen is onder de humeuze bovengrond een (restant van een) B-horizont aanwezig, dit wijst op een (deels) intacte bodem. Hier is in theorie nog sprake van een intact archeologisch niveau. In het grootste deel van het plangebied is de bodem verstoord. Hier kan de archeologische verwachting worden bijgesteld naar laag.