Mondiing Kingbeek te Illikhoven RAAPrap_6775_ILLKI2_20240702_definitief

<p>In werkput 2 is één vindplaats aangetroffen. Het gaat om uitbraaksporen van een (deel van een) oude boerderij.<br>Aard van de vindplaats : boerderij / schuur op erf Diepteligging : direct onder maaiveld Datering : 1750-1900 Op basis van de waardering van de aangetroffen resten, waarbij is gekeken naar zowel de fysieke als de inhoudelijke kwaliteit van de vindplaats, wordt geconcludeerd dat het gaat om een nietbehoudenswaardige vindplaats. De belangrijkste redenering is dat, hoewel een deel van de algemene plattegrond zichtbaar, een groot deel van erf en de boerderij reeds is vergraven. Daarnaast zijn de funderingen volledig uitgebroken, waardoor er ook geen bouwkundige observaties meer kunnen worden gedaan (metselverbanden, relaties tussen muren, etc.).</p><p>Het onderzoek heeft vooral landschappelijke informatie opgeleverd. Uit de profielen blijkt dat aan beide zijden van het plangebied een oude geul loopt. Wanneer de geulen actief waren, is niet goed vast te stellen. Wel is duidelijk dat ze beiden zijn afgedekt door pakketten sediment. Opvallend is dat deze pakketten niet alleen horizontaal lopen, maar ook de twee geulen afdekken. Dit suggereert dat de meeste afzettingen vanaf het westen (het huidige Maasdal) zijn afgezet. Het gaat zodoende niet zozeer om de opbouw van een kronkelwaardrug (zoals verwacht), maar vooral om de opbouw van oeverafzettingen tegen de hoger gelegen Dryas-terrasvlakte direct ten oosten van het plangebied. In zowel werkput 2 als 3 duidt de aanwezigheid van een zwak ontwikkelde begraven A-horizont er op dat de overstromingsdynamiek van de Maas enige tijd moet zijn afgezwakt, waardoor bodemvorming kon plaatsvinden. Een OSL-datering toont aan dat het bodemsediment rond 1160-1290 cal. AD is afgezet.<br>Vervolgens moet de sedimentatie voor enige tijd grotendeels zijn stilgevallen, waardoor een zekere mate bodemvorming kon optreden. Een dun pakket leem met spoellaagjes en een dik pakket jonge klei dat op de begraven A-horizont is afgezet, toont aan dat op enig moment de sedimentatie van de Maas weer is opgestart. De aangetroffen funderingsresten van een boerderij die reeds op de Ferrariskaart uit 1777 is afgebeeld alsmede enkele munten uit het midden van de 18e eeuw suggereren dat het plangebied op zijn laatst aan het begin van de 18e eeuw of zelfs iets eerder zo hoog moet zijn komen te liggen dat in ieder geval de hoogste delen met daarop de boerderij niet meer (regelmatig) overstroomden.</p>