Vlasbaan 2 te Leiderdorp (gemeente Leiderdorp)

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in juli 2019 een beperkt bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek (verkennende fase) uitgevoerd voor het plangebied Vlasbaan 2 te Leiderdorp, gemeente Leiderdorp. Aanleiding voor het onderzoek zijn de uitbreidingsplannen van de bestaande autowasserij op deze locatie. Hiervoor is een omgevingsvergunning benodigd.<br>Het plangebied maakt deel uit van een terrein van hoge archeologische waarde en bevat resten van het laatmiddeleeuwse kasteel Ter Zijl en de latere buitenplaats de 'Zijlhof'. Van oorsprong is Ter Zijl een versterkte en omgrachte woontoren die halverwege de 13e eeuw is gebouwd aan het riviertje de Zijl. Voor de definitieve sloop (begin 19e eeuw) was het kasteel in de loop der eeuwen al verschillende keren verwoest en weer herbouwd. Bij archeologische onderzoeken die rond het begin van deze eeuw op het terrein zijn uitgevoerd, zijn verschillende resten (waaronder funderingen) van het voormalige kasteel teruggevonden.<br>Doel van het onderzoek was vast te stellen of de werkzaamheden kunnen leiden tot aantasting van eventueel aanwezige archeologische waarden. Tijdens het bureauonderzoek zijn de bekende gegevens omtrent het voormalige kasteel op een rij gezet en is een verwachting opgesteld ten aanzien van (on)bekende archeologische waarden. Het veldonderzoek had tot doel inzicht te krijgen in de vormeenheden van het landschap, het toetsen en nader aanscherpen van de gespecificeerde archeologische verwachting, alsmede het opsporen van eventueel aanwezige archeologische resten. Op basis hiervan is een advies gegeven over de noodzaak van eventueel vervolgonderzoek.<br>De bodemopbouw is sterk geroerd: van de 8 boringen zijn in slechts 3 boringen lagen met natuurlijke afzettingen aangetroffen, alle overige lagen betreffen antropogene lagen. Een deel van deze antropogene lagen is op te vatten als recente verstoring, een ander deel juist als archeologisch relevant. Zo duiden verschillende boringen op de aanwezigheid van grachtvullingen en wijzen boringen die op grote diepte zijn gestuit op mogelijke aanwezigheid van funderingsresten.<br>Van belang, maar tevens problematisch, is dat het onderscheid tussen archeologisch relevante lagen en recent verstoorde lagen niet eenduidig kon worden vastgesteld. De dikte van de recent verstoorde (opgebrachte) laag bedraagt in elk geval 40 à 50 cm. Waarschijnlijk heeft het gebruik van het terrein als fabriekscomplex, in elk geval plaatselijk, tot diepere verstoring geleid.<br>De aanleg van de funderingsbalk in het overige deel van het plangebied (onderzijde op 60 cm - mv; ca. 0,5 m -NAP) zal zeer waarschijnlijk leiden tot aantasting van archeologische waarden. Tenzij planaanpassing mogelijk is, wordt een vervolgstap uit het proces van de Archeologische MonumentenZorg (AMZ) noodzakelijk geacht. Deze vervolgstap bestaat uit een inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven (IVO-P). De proefsleuven dienen te worden aangelegd ter hoogte van de te plaatsen funderingsbalk (met uitzondering van het reeds verstoorde deel ter plaatse van de uitbreiding van de kantine).<br>Planaanpassing, waarbij de onderzijde van de funderingbalk op 40 cm -mv (0,3 m -NAP) wordt aangelegd, zal hoogstwaarschijnlijk niet leiden tot aantasting van archeologische waarden. In dat geval adviseert ADC ArcheoProjecten om met betrekking tot deze ingrepen geen vervolgonderzoek uit te voeren.</p>