Een archeologische opgraving met beperkingen (sloopbegeleiding), een inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven (IVO-P) en de begeleiding van graafwerkzaamheden aan de St. Agathastraat te Eys, gemeente Gulpen-Wittem (L)

<p>In opdracht van Woningstichting Wittem heeft Archaeological Research & Consultancy een archeologische opgraving met beperkingen (archeologische sloopbegeleiding, december 2009), een inventariserend veldonderzoek door midden van proefsleuven (IVO-P, maart-april 2010) en een archeologische begeleiding (april 2010) uitgevoerd in het centrum van Eys (gemeente Gulpen-Wittem). De aanleiding voor dit archeologische onderzoek is de voorgenomen bouw van een appartementencomplex.<br>De onderzoekslocatie ligt binnen een monument van hoge archeologische waarde (de oude dorpskern van Eys, AMK-terrein 16.501) en grenst aan een middeleeuwse Abschnittmotte, een beschermd monument van zeer hoge archeologische waarde (AMK-terrein 5.571).<br>Bij de sloopbegeleiding zijn resten van een 17e-eeuwse kelder en vloeren van een recent gesloopte boerderij aangetroffen. De resten van deze kelder zijn in werkput 2 van het IVO-P verder gedocumenteerd. Tijdens het IVO-P zijn in werkputten 3 en 4 alleen recente sporen aangetroffen. De meest interessante sporen en vondsten zijn in werkput 1 aangetroffen:<br>• Profiel (s902): aardewerk (Zuid-Limburgs aardewerk en Pingsdorf); datering 10e – 13e eeuw.<br>• Laag (s2): metaal; datering mogelijk 12e – 13e eeuw.<br>• Greppel (s3): aardewerk (Zuid-Limburgs aardewerk en Pingsdorf), dierlijk bot, dakpan, metaal en houtskool; datering 10e – 13e eeuw.<br>• Greppel (s6): aardewerk (Zuid-Limburgs aardewerk) en dierlijk bot; datering 11e – 13e eeuw.<br>• Paalkuil (s4): houtskool.<br>• Paalkuil (s7): aardewerk (Zuid-Limburgs aardewerk en Maaslands aardewerk), dierlijk bot, dakpan en houtskool; datering 11e – begin 14e eeuw.<br>De sporen en vondsten die tijdens het onderzoek zijn aangetroffen in combinatie met de ligging van de onderzoekslocatie in een monument van hoge archeologische waarde (de oude dorpskern van Eys, AMK-terrein 16.501) en de aanwezigheid in de directe omgeving van een middeleeuwse Abschnittmotte, een beschermd monument van zeer hoge archeologische waarde (AMK-terrein 5.571), leidden tot de vaststelling dat de huidige lage archeologische trefkans (IKAW) voor de onderzoekslocatie moet worden bijgesteld naar in ieder geval een middelhoge trefkans en mogelijk zelfs een hoge trefkans.<br>Omdat de bodem onder de stortlaag onverstoord is en waardevolle archeologische waarden kan bevatten, lijkt behoud in situ wenselijk. Dit kan gebeuren door er bij de nieuwbouw voor te zorgen dat de verstoringen niet dieper reiken dan de stortlaag.<br>Indien de verstoringen wel dieper gaan, dan is behoud ex situ noodzakelijk.<br>Dit zal dan moeten gebeuren in de vorm van een definitieve archeologische opgraving, of eventueel door middel van een archeologische begeleiding (protocol opgraven) van de werkzaamheden onder de stortlaag.</p>