การลดปริมาณการใช้น้ำเพื่อประสิทธิภาพของโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนขนาดกำลังการผลิตไม่เกิน 9.9MW ในประเทศไทยโดยการใช้ระบบระบายความร้อนด้วยอากาศ

พื้นที่ในภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยประสบปัญหาภัยแล้งและการขาดแคลนน้ำจากแหล่งน้ำธรรมชาติเพื่อใช้ในกระบวนการผลิตเป็นจำนวนมาก ในหลายพื้นที่แก้ปัญหาโดยการซื้อน้ำจากแหล่งอื่นซึ่งเป็นการเพิ่มต้นทุนการผลิต บางพื้นที่ไม่สามารถหาซื้อน้ำได้จำเป็นต้องหยุดเดินโรงไฟฟ้า ในกระบวนการผลิตที่ใช้น้ำปริมาณสูงสุดระบบหนึ่งคือระบบระบายความร้อนด้วยน้ำ (Cooling water system, CWS โรงไฟฟ้าที่สร้างใหม่จึงสนใจระบบระบายความร้อนด้วยอากาศ (Air Cool Condenser, ACC) เพราะสามารถช่วยประหยัดน้ำในระบบได้เป็นจำนวนมากและเพิ่มความมั่นคงให้โรงไฟฟ้าและพลังงานของชาติได้ แต่มีผู้ประกอบการรายใหม่หลายรายยังคงไม่กล้าใช้ ACC เนื่องด้วยการลงทุนที่สูงกว่าระบบ CWS และประสิทธิภาพการระบายความร้อนที่น้อยกว่า หรือ ผู้ประกอบการโรงไฟฟ้าเดิมที่คิดจะเปลี่ยนจากระบบ CWS มาเป็น ACC ก็ยังมีความไม่แน่ใจในเรื่องของความคุ้มทุน ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงทำการศึกษาและเปรียบเทียบโรงไฟฟ้า 2 แหล่งที่กำลังการผลิตที่เท่ากันคือ 9.9MW แต่มีการใช้ระบบระบายความร้อนที่แตกต่างกันระหว่างโรงไฟฟ้าใช้ ACC และ CWS และแสดงผลเพื่อเปรียบเทียบ ปริมาณน้ำที่ใช้ในระบบ, ปริมาณการใช้สารเคมี, พลังงานที่ระหว่างสองระบบ และผลของการประหยัด, การลดการใช้น้ำ, รวมถึงการสืบค้นราคาเพื่อการลงทุนและหาจุดคุ้มทุน เพื่อให้ผู้ประกอบการโรงไฟฟ้าเดิมที่ใช้ระบบระบายความร้อน สามารถตัดสินใจได้เบื้องต้นสำหรับการลงทุนเปลี่ยนมาใช้ระบบระบายความร้อนด้วยอากาศ จากผลการศึกษานั้นการใช้ระบบระบายความร้อนด้วยอากาศนั้นประหยัดกว่าระบายความร้อนด้วยอากาศรวมถึงระยะเวลาคุ้มทุนนั้นน้อยกว่า 9.7 ปี จึงถือเป็นทางเลือกที่น่าสนใจที่จะลงทุนเปลี่ยนมาใช้ระบบระบายความร้อนด้วยอากาศ (ACC)