Dokkum, Holwerderweg 19 (Gemeente Noardeast-Fryslân, Fr.) Een Waarderend Archeologisch Bureauen Veldonderzoek

<p>onderzoek uitgevoerd aan de Holwerderweg 19 te Dokkum. De bestaande fabriekshal ten oosten van het plangebied zal worden uitgebreid. Voor deze uitbreiding zullen graafwerkzaamheden nodig zijn voor de funderingen en worden er heipalen aangebracht tot een diepte van vijf meter onder het maaiveld. Deze werkzaamheden vormen een bedreiging vormen voor eventueel aanwezige archeologische resten. Omdat het plangebied in een zone ligt waar volgens de FAMKE (Friese Archeologische Monumentenkaart Extra) vuursteenvindplaatsen aanwezig kunnen zijn is een waarderend archeologische onderzoek uitgevoerd. Dit onderzoek bestond uit een bureauonderzoek en een waarderend booronderzoek van zes boringen. Bij het booronderzoek werd het verwachtingsmodel uit het bureauonderzoek getoetst en werd de gaafheid van de bodem en de mogelijke aanwezigheid van een vuursteenvindplaats bepaald. Het plangebied ligt ten westen van Dokkum en ten zuiden van de terp Betterwird. Van oorsprong lag het gebied in een dekzandlandschap wat omstreeks 500 vC bedekt raakte met veen. Tijdens de ijzertijd brak de zee via geulen door tot in het plangebied waardoor grote delen van het veen en het onderliggende dekzand werden weggespoeld en er klei werd afgezet. In het kweldergebied dat hierdoor ontstond was bewoning alleen nog mogelijk op verhoogde terpen. De terp Betterwird ontstond mogelijk tijdens de late ijzertijd. Vooralsnog is er alleen nog maar historische bewoning op de terp aangetoond vanaf de late middeleeuwen. Tijdens het veldonderzoek in het plangebied zijn geen aanwijzingen aangetroffen voor terplagen. De begrenzing van de terp Betterwird zal ten noorden van het plangebied hebben gelegen. Aan de westzijde van het plangebied (boring 3 en 4) lag een dik kleipakket (circa 2 meter dik) direct op het keileem. Organische resten en de slappe consistentie onderin dit pakket duiden op een mogelijke geul in dit deel van het plangebied. In de overige boringen was het klei minder dik (circa 1,5 meter), hier werd het dekzand aangetroffen op een diepte van circa 180 tot 210 centimeter onder het maaiveld. Bij boring 1 en 6 was het dekzand nog afgedekt door een dunne veenlaag. Het dekzand was, met uitzondering van boring 5, relatief dun en er werden geen aanwijzingen van podzolering en archeologische indicatoren aangetroffen. In het plangebied zijn geen aanwijzingen aangetroffen voor menselijke bewoning. Hiervoor lijkt het ook geen geschikte plek te zijn geweest.</p>