Opgraving variant archeologische begeleiding KRW-oevers Boalsterer Feart nabij Hoptille, gemeenten Leeuwarden Waadhoeke (Fr)

Aanleiding tot de hier beschreven opgraving, variant begeleiding waren de plannen voor de aanleg van natuurvriendelijke oevers langs de Boalserter Feart volgens de Kaderrichtlijn Water. Op basis van het vooronderzoek is geadviseerd om de graafwerkzaamheden archeologisch te begeleiden, vanwege de mogelijke sporen van de Boalserter Trekwei (De Roller 2020). Zowel gemeente Leeuwarden als gemeente Waadhoeke zijn hiermee akkoord gegaan. Dit onderzoek is uitgevoerd conform de Erfgoedwet, de eisen van BRL 4000, protocol 4004 en het Programma van Eisen (PvE; De Wit 2021). Het onderzoeksgebied ligt grofweg tussen Dronrijp en Hilaard aan de Boarster Feart tussen Hoptillen en het Van Harinxmakanaal. Het onderzoeksgebied was in gebruik als jaagpad/trekwei en heeft de functie van kade/grondrug. Op basis van het uitgevoerde bureauonderzoek wordt met name een historische trekweg verwacht: de Boalster trekwei, die langs de Boalster Feart is aangelegd. De Boalster Feart begint bij de Stadsgracht in Bolsward en loopt van daaruit naar het noordoosten in de richting Leeuwarden, om via Burgwerd, Wommels en Oosterlittens (waar hij de Franekervaart kruist) uiteindelijk tussen Dronrijp en Blessum op het Van Harinxmakanaal uit te komen. De Bolswarder trekvaart werd in 1638 aangelegd. Conform PvE zijn de ontgravingen op de locaties waar een doorgangen wordt gerealiseerd tussen de Boalserter Feart en de sloot ten westen van de trekweg archeologisch begeleid. In totaal zijn dertien verbindingslocaties archeologisch begeleid. Het archeologisch onderzoek heeft aangetoond dat in de ondergrond archeologische resten aanwezig zijn behorend tot de trekweg van de Boalster Feart. De Boalster Feart dateert uit 1638 en het bijbehorende jaagpad zal eveneens uit deze tijd stammen. Het jaagpad (trekweg) is opgebouwd uit klei en puin. Met name in de diverse puinbanen en -lagen zijn vondsten gedaan. Het merendeel van de vondsten dateert uit de periode 1620-1800. Aangezien het puin en de daarin aanwezige vondsten, van elders is aangevoerd, dateren deze vondsten de aanleg van de trekweg niet direct. Anderzijds ondersteunt het vondstmateriaal een datering van de trekweg in de eerste helft van de 17e wel, zoals bijvoorbeeld een wandtegel (vnr. 19.3) uit 1620-1640. Het vondstmateriaal en de aangetroffen sporen tonen aan dat de trekweg in de periode 1600-1800 intensief is gebuikt en meerdere malen is hersteld en verbeterd.