Leidingtracé N-526-10 nabij Oud Veeningen

In het algemeen geldt voor het leidingtracé een lage archeologische verwachting, overeenkomend met de archeologische verwachtingskaart. Het leidingtracé ligt binnen een vlakte, bestaande uit grondmorene- en dekzandafzettingen, die in de loop van het Holoceen met veen zal zijn bedekt. De aanwezigheid van archeologische resten uit de steentijd kan op voorhand niet worden uitgesloten, maar vindplaatsen uit deze periode worden meestal aangetroffen op gradiëntzones nabij water, bijvoorbeeld zandkoppen bij een beekdal. Het gaat dan voornamelijk om resten van kampementen van jager-verzamelaars, die zich kenmerken door vondstconcentraties van voornamelijk (vuur)steen en houtskool en vanaf het neolithicum mogelijk aardewerk. Deze resten bevinden zich in het bovenste deel van het (dek)zand, waarbij de aanwezigheid van een podzolbodem een aanwijzing vormt voor de mate van intactheid. Uit de DINO-boringen blijkt dat de top van het (dek)zand en daarmee het vondstniveau grotendeels is verdwenen. Wel kunnen grondsporen zoals haardkuilen nog aanwezig zijn, die veelal pas op een dieper niveau, onder de B-horizont, herkenbaar worden. De nederzettingen en akkers van de boerengemeenschappen uit de latere prehistorie tot en met de nieuwe tijd, zullen op de hooggelegen stuwwal ten zuiden van het leidingtracé hebben gelegen, waar het in oorsprong middeleeuwse dorp Oud Veeningen ligt. Binnen het leidingtracé kunnen wel geïsoleerde sporen voorkomen zoals onder andere afvalkuilen en sloten/greppels.