Twijnstraat aan de Werf 1c. Archeologische begeleiding Twijnstraat aan de Werf 1c. (Utrecht)

Het rijksmonument Twijnstraat aan de Werf 1c bevindt zich in het zuiden van de historische binnenstad van Utrecht en is gesitueerd op de oostelijke oever van de Oudegracht. Vanaf ca. 1955 tot 2013 was hier pottenbakkerij ‘Potterie ’t Bolwerk’ gevestigd. Na het vertrek hiervan vond vanaf september 2013 een verbouwing plaats. Voorafgaand hieraan zijn twee archeologische boringen uitgevoerd, waaruit bleek dat er archeologische resten op de locatie aanwezig zijn, die door eventuele bodemingrepen zouden worden verstoord. Geadviseerd werd om geen graafwerkzaamheden dieper dan het huidige vloerniveau te verrichten. In oktober 2013 werd vastgesteld dat de vloer was verwijderd en een deel van de onderliggende grond was afgegraven, waarbij archeologische resten in het zicht waren gekomen. Het bevoegd gezag heeft daarop besloten dat deze archeologische resten gedocumenteerd dienden te worden door middel van een archeologische begeleiding. Deze is in november 2013 uitgevoerd door medewerkers van de Afdeling Erfgoed gemeente Utrecht.De archeologische begeleiding heeft aangetoond dat de natuurlijke bodemopbouw bestaat uit oeverafzettingen (zavel en klei) op beddingafzettingen (zand). Er werd slechts één middeleeuwse vondst gedaan, waardoor niet met zekerheid bepaald kon worden of er middeleeuwse bewoning is geweest op deze locatie. Aannemelijk is dat echter wel gezien de vondst van middeleeuwse resten in de omgeving van het plangebied tijdens eerdere opgravingen. Tijdens de begeleiding in Twijnstraat aan de Werf 1c kwam de bovenzijde van de funderingen van de zuidelijke en noordelijke muur in het zicht. De noordelijke fundering bleek vervaardigd van zestiende-eeuwse bakstenen, de zuidelijke van veertiende-eeuwse kloostermoppen. Mogelijk dateert deze laatste uit de veertiende eeuw en behoorde hij bij het buurpand. Het is ook mogelijk dat de fundering eveneens uit de zestiende eeuw dateert, maar werd vervaardigd van oudere, hergebruikte kloostermoppen. Beide muren lijken ooit naar buiten toe te zijn opgeschoven om zo het pand te verbreden. Boven de oeverafzettingen bevond zich een antropogene laag, die richting de gracht dikker werd. Hierin werden met name negentiende-eeuwse vondsten aangetroffen, waarvan glasfragmenten het merendeel vormden. Enkele twintigste-eeuwse vondsten tonen aan dat de bovenliggende vloer van rode plavuizen gedeeltelijk opengebroken is geweest, waardoor deze relatief jonge vondsten onder de plavuizen terecht konden komen. Er werden onder andere proenen aangetroffen, die verband houden met pottenbakkerij 'Potterie 't Bolwerk'. De vloer moet onder meer zijn opengebroken voor de aanleg van een oost-west georiënteerde afvoerbuis, die waarschijnlijk op de Oudegracht heeft uitgemond. De afvoerbuis stond in verbinding met drie gietijzeren afvoerbuizen in de zuidelijke muur. In de noordoosthoek van het vertrek werd een restant van een beerput of afvoerput aangetroffen, dat echter in situ behouden kon blijven en daarom niet nader werd onderzocht.