Proefsleuvenonderzoek Mook Rijksweg 121 Proefsleuvenonderzoek aan de Rijksweg 121 te Mook in de gemeente Mook en Middelaar

<p>Fysieke landschap De bevindingen over het fysieke landschap zijn grotendeels in lijn met de conclusies uit hoofdstuk 3: het plangebied ligt op een Pleistocene fluviatiele afzetting, die afgedekt is met Wijchenleem en stuifzand. In het stuifzand heeft zich een bodem gevormd, die is opgenomen in het onderste, zandige akkerpakket. Dat afwezigheid van een B(w)-horizont suggereert dat mogelijk meer van het oorspronkelijke bodemprofiel, en tevens spoorniveau, is verploegd dan aanvankelijk gedacht. Echter, dit heeft niet geleid tot een vondsthoudende basis van het eerddek opgeleverd. Alleen ter plaatste van de sporenclusters lijkt meer vondstmateriaal daarin aanwezig te zijn door verploeging. Gezien het vondstmateriaal en gegevens uit de directe omgeving dateert het akkerdek ten vroegste vanaf de Late Middeleeuwen. In de loop der tijd is het door ophoging dik genoeg geworden om te spreken van een hoge bruine enkeerdgrond. Een deel van het terrein blijkt te zijn vergraven/omgewerkt tot in de C-horizont, wat te wijten is aan bouw- en sloopactiviteiten uit de (sub)recente tijd.</p><p>Sporen en vondsten Het onderzoek heeft een kleine cluster opgeleverd van elkaar oversnijdende (paal)kuilen. Hieruit komt het gros van het vondstmateriaal, dat te ruim te dateren is in de Late Bronstijd tot begin Midden IJzertijd. De stukken zijn weliswaar gefragmenteerd, maar er zijn aanzienlijk stukken en tevens ‘passers’ aanwezig. Het aardewerk kan hierdoor worden geïnterpreteerd als nederzettingsafval, dat in deze kuilen is gedumpt of als zwerfafval in terecht is gekomen. De gevonden verbrande stenen en een wrijfsteen in deze kuilen ondersteunen dit. Echter, aanwijzingen voor een huisplaats binnen het plangebied zelf zijn er niet. De enkele paalkuilen ter plaatse van de cluster en er direct omheen geven geen blijk van huisbouw of structuren die met een huisplaats zijn te associëren. Evenmin hebben de overige onderzochte terreindelen hiervoor aanwijzingen opgeleverd. Het gaat hoogstens om off-site sporen, gezien de lage spoordichtheid van vondstarme greppeltjes en (paal)kuiltjes uit vermoedelijk dezelfde periode. Mogelijk bevindt deze vindplaats zich in een randzone van een huisplaats, die even buiten (ten noordoosten) het plangebied mag worden verwacht.</p><p>Tot slot is er een lage verwachting op sporen uit andere perioden. De oorspronkelijke podzol is tot aan de C-horizont verploegd, waardoor er een lage trefkans is op in situ resten uit het Mesolithicum. De Romeinse resten zijn in secundaire context gevonden en het best te verklaren als ruis van een bekende vindplaats op steenworp afstand van het onderhavige onderzoeksgebied. Voor de perioden tot aan de hierna is de verwachting ook laag. De enkele paalspoor uit de Nieuwe tijd en lage concenratie aan vondstmateriaal in het akkerdek daterend vanaf de Late Middeleeuwen wijzen daarop. Het vondstmateriaal kan hier terecht zijn gekomen als zwerfvuil of als zogenaamd bemestingsaardewerk. Het plangebied lijkt in deze periode extensief gebruikt als bouwland op enige afstand van de historische kern (bebouwing).</p>