Een archeologisch bureau-onderzoek aan de Hermesweg te Baarn (NH)

<p>De onderzoekslocatie ligt op de overgang van de Utrechtse heuvelrug naar de Eemvallei.<br>Op de onderzoekslocatie wordt een vlakte van ten dele verspoelde dekzanden (vervlakt door veen en/of overstromingsmateriaal) verwacht. Volgens de bodemkaart zijn moerige eerdgronden met een zavel- of kleidek en een moerige tussenlaag op zand aanwezig. Op de onderzoekslocatie wordt volgens de bodemkaart dus een opeenvolging van dekzand, veen en zeeklei verwacht. Volgens boringen van TNO is het dekzand echter vanaf het maaiveld op de onderzoekslocatie aanwezig. Het dekzand heeft, wanneer het niet is afgedekt door veen en klei, een middelhoge trefkans op archeologische resten en/of sporen uit de periode Laat-Paleolithicum ? Nieuwe Tijd. In de omgeving van de onderzoekslocatie zijn vondsten vanaf de Late Middeleeuwen bekend. Verder van de onderzoekslocatie af zijn ook resten uit het Mesolithicum bekend. De archeologische resten worden verwacht in de top van het dekzand. In 1832 en 1900 was de onderzoekslocatie grotendeels in gebruik als weiland. Ook waren er een 'plaisiertuin als bouwland', een dijk met een weg en een sloot aanwezig. Vanaf 1962 ? 1974 is er bebouwing op de onderzoekslocatie aanwezig. Of nog archeologische resten aanwezig zijn hangt af van de intactheid van het bodemprofiel. Ter plaatse van de huidige bebouwing is het archeologisch niveau waarschijnlijk al deels verstoord, maar gezien het feit dat fundering op staal aanwezig is, wordt verwacht dat er nog grote delen van de bodem onder het gebouw niet of nauwelijks verstoord zijn.<br>Geconcludeerd kan worden dat de middelhoge archeologische trefkans grotendeels van kracht blijft.</p>