ความเท่าเทียมทางเพศในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา

ความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา เป็นฐานความผิดที่ก่อให้เกิดความเสียหายและความน่าตำหนิ ไม่ว่าผู้กระทำความผิดหรือผู้เสียหายนั้นจะเป็นเพศใด ความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ควรเป็นฐานความผิดที่มีผลใช้บังคับเป็นการทั่วไป ไม่มุ่งหมายที่จะใช้บังคับแก่กรณีใดกรณีหนึ่ง หรือแก่กลุ่มบุคคลเพศใดเพศหนึ่งเป็นการเฉพาะเจาะจง อย่างไรก็ดี ความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราของประเทศไทย ซึ่งถูกแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 27) พ.ศ. 2562 กลับได้ยกเลิกคำนิยามศัพท์ของการกระทำชำเรา ซึ่งถูกบัญญัติไว้ในมาตรา 276 วรรคสองเดิม และได้นำไปบัญญัติไว้ในมาตรา 1(18) อันเป็นบทนิยามศัพท์แห่งบทบัญญัติทั่วไป โดยกำหนดให้การกระทำชำเราตามกฎหมายมิได้หมายความรวมถึงการ “บังคับให้ล่วงลํ้า” อีกต่อไป โดยการตัดคำว่า “กระทำกับ” ออกไปและเปลี่ยนเป็นการใช้คำว่า “ล่วงลํ้า” แทน และตัดข้อความว่า “หรือการใช้สิ่งอื่นใดกระทำกับอวัยวะเพศหรือทวารหนักของผู้อื่น” ออกไป โดยมิได้ให้ความหมายและมิได้กล่าวถึงอวัยวะเพศเทียมตามกฎหมายไว้แต่อย่างใด ความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตามประมวลกฎหมายอาญาของประเทศไทยฉบับปัจจุบัน จึงกลายเป็นฐานความผิดที่ผู้กระทำความผิดเป็นได้แต่เพียงชาย โดยมีองคชาติของชายโดยกำเนิดเป็นอวัยวะเพศอันเป็นวัตถุแห่งการกระทำและมีช่องคลอดของหญิงโดยกำเนิดเป็นอวัยวะเพศอันเป็นวัตถุที่ถูกกระทำความผิดเท่านั้น อย่างไรก็ดี จากการศึกษาด้วยวิธีการวิจัยและศึกษาเชิงเอกสาร โดยการเปรียบเทียบหลักเกณฑ์ของกฎหมายอาญาในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราของประเทศอังกฤษและเวลส์ ประเทศอินเดีย ประเทศสวีเดน และประเทศแคนาดา ตลอดจนได้ศึกษาหลักความชัดเจนแน่นอนของกฎหมายอาญา หลักการเคารพศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ หลักความเสมอภาคทางเพศ และหลักการกำหนดชื่อฐานความผิดอย่างยุติธรรม ผลการศึกษาพบว่า ความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตามประมวลกฎหมายอาญาของประเทศไทยฉบับปัจจุบัน ควรได้รับการแก้ไขเพิ่มเติมโดยการกำหนดให้การกระทำชำเราตามกฎหมาย หมายความรวมถึง “การบังคับให้ล่วงลํ้า” และกำหนดคำนิยามศัพท์ของคำว่า “อวัยวะเพศ” ขึ้น ให้อวัยวะเพศอันเป็นวัตถุแห่งการกระทำและที่ถูกกระทำความผิดตามกฎหมาย หมายความรวมถึง “อวัยวะเพศเทียมซึ่งผ่านกระบวนการผ่าตัดแปลงเพศด้วยเทคโนโลยีทางการแพทย์” โดยการตราไว้เป็นบทนิยามศัพท์แห่งบทบัญญัติทั่วไปในประมวลกฎหมายอาญา