Baron van Wassenaarstraat, Rijnsburg, Gemeente Katwijk: Archeologisch bureauonderzoek Inventariserend Veldonderzoek, verkennende fase

IDDS Archeologie heeft in november 2022 een archeologisch bureauonderzoek en een inventariserend veldonderzoek (IVO), verkennende fase, uitgevoerd in de Baron van Wassenaarstraat in Rijnsburg, gemeente Katwijk. De doel- en vraagstelling van het bureauonderzoek is het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting voor het plangebied. Met het inventariserend veldonderzoek wordt deze verwachting getoetst en zo nodig aangevuld. Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied is gelegen in het opgevulde estuarium van de Oude Rijn. De opbouw van de ondergrond in een estuarium is zeer complex. Bovenop een kwelderlandschap (getijdeafzettingen) kan een oeverwal van de Oude Rijn aanwezig zijn. Afhankelijk van het afzettingsmilieu binnen het estuarium kan de verwachting voor het plangebied sterk variëren. De verwachting voor getijdenafzettingen is laag, omdat het gebied destijds te nat was voor bewoning. Alleen op de delen die permanent droog lagen tijdens vloed, was het mogelijk om activiteiten te ontplooien. Daarbij zullen visvangst en watergerelateerde activiteiten vrijwel de enige manier van gebruik van het gebied zijn. Resten die mogen worden verwacht zijn onder andere visfuiken en boten/kano’s. Indien het plangebied ligt op een oeverwal van de Oude Rijn is de archeologische verwachting hoog vanaf de IJzertijd of Romeinse tijd. Resten die worden verwacht betreffen resten van bewoning of agrarisch gebruik, zoals paalkuilen, afvalkuilen en ploegsporen. Met name aardewerk wordt in deze contexten verwacht, maar onder het grondwaterniveau is het tevens mogelijk om organische resten aan te treffen. Voor de Nieuwe Tijd is er een archeologische verwachting. Op basis van de historische kaart van 1615 maakt het plangebied onderdeel uit van een terrein dat door een sloot wordt omgeven. De reden voor deze sloot is onbekend. Mogelijk stond er voor 1615 bebouwing op het terrein. Voor de periode vanaf 1615 is er een lage verwachting aangezien uit historisch en topografisch kaartmateriaal blijkt dat het plangebied vanaf 1615 niet bebouwd was. De ondergrond in het plangebied is verstoord door de aanleg van kabels en leidingen. Voor de meeste kabels en leidingen zal de ondergrond zijn verstoord tot maximaal 1,0 m -mv. Daarnaast wordt verstoring verwacht door de bouw en de sloop van bebouwing, de aanleg van de straat en het gebruik als moestuin. De diepte van die verstoring is onbekend. Indien het plangebied diep verstoord is dan is er een lage archeologische verwachting. Het veldonderzoek toont aan dat het landschap en de genese van het plangebied moeilijk is te classificeren. Globaal gaat het om estuariene-/riviermonding-afzettingen, ontstaan door stromend water met wisselende stroomsnelheden en dus met een lage archeologische verwachting. Van sporen van bewoning in de 15e-16e eeuw is niets aangetroffen, maar vanwege de verstoringen van de bodem (door tuinbouwactiviteiten) die reiken tot een diepte van 0,4 tot 0,6 m -mv, kunnen er alleen resten voorkomen van diepreikende archeologische sporen. Geadviseerd wordt om de archeologische verwachting van het plangebied bij te stellen naar laag. IDDS Archeologie adviseert om het plangebied, voor wat betreft het aspect archeologie, vrij te geven voor de voorgenomen civieltechnische werkzaamheden.