พฤติกรรมและทัศนคติในการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษแบบนำตนเองของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน

การค้นคว้าอิสระนี้ ผู้วิจัยทำการศึกษาพฤติกรรมและทัศนคติในการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษแบบนำตนเองของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ทั้งผ่านสื่อสังคมออนไลน์ และผ่านโปรแกรมเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่สถาบันกำหนด โดยการค้นคว้าอิสระนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการสัมภาษณ์เชิงลึกจากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลจำนวน 12 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ นักศึกษากลุ่มที่มีความสามารถทางภาษาอังกฤษในระดับต่ำ (กรอบ CEFR ระดับ A1 และ A2) และนักศึกษากลุ่มที่มีความสามารถทางภาษาอังกฤษในระดับสูง (กรอบ CEFR ระดับ B2 และ C1) ผู้วิจัยสัมภาษณ์กลุ่มผู้ให้ข้อมูลใน 5 ประเด็น ได้แก่ ประเด็นแนวคิดคอมพิวเตอร์ช่วยเรียนรู้ภาษา ประเด็นทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตนเอง ประเด็นแนวคิดเกี่ยวกับการเรียนรู้แบบกำกับตนเอง ประเด็นแนวคิดเกี่ยวกับแรงจูงใจ และประเด็นแบบจำลองการยอมรับเทคโนโลยี พบว่านักศึกษามีการพัฒนาภาษาอังกฤษแบบนำตนเองผ่านคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์พ่วง เพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ นักศึกษามีการเรียนรู้ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ด้วยความถี่ 2-3 ครั้งต่อสัปดาห์ ครั้งละประมาณ 20-40 นาที โดยแพลตฟอร์มยอดนิยมที่นักศึกษาใช้เพื่อการเรียนรู้คือ TikTok YouTube และ Instagram ในขณะที่การเรียนรู้ผ่านโปรแกรมภาษาอังกฤษที่สถาบันกำหนด นักศึกษามีความถี่ในการเข้าเรียน 1-4 ครั้งต่อสัปดาห์ ครั้งละประมาณ 1-5 ชั่วโมง อีกทั้งนักศึกษามีการรับรู้ความสามารถของตนเองจากประสบการณ์ที่ประสบความสำเร็จจากการมีส่วนร่วมการเรียนรู้ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ การสอบวัดระดับภาษาและจากการฝึกปฏิบัติงานที่สถานประกอบการ รวมถึงการได้เห็นประสบการณ์ของเพื่อนๆ ด้วย อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะไม่พบวัฏจักรการเรียนรู้แบบกำกับตนเองต่อการเรียนผ่านสื่อสังคมออนไลน์มากนัก แต่พบว่ามีรูปแบบการเรียนรู้แบบกำกับตนเองต่อโปรแกรมเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่สถาบันกำหนด สำหรับแรงจูงใจในการเรียนมีทั้งความต้องการทางด้านแรงจูงใจภายในและภายนอก ท้ายนี้นักศึกษาสามารถรับรู้ถึงความง่ายและประโยชน์ของเทคโนโลยีที่ช่วยส่งเสริมการพัฒนาภาษาอังกฤษ