Bureauonderzoek (BO). Greversweg, Winterswijk

<p>Het plangebied ligt in het Oost-Nederlandse zandgebied. Het dekzand aan de oppervlakte wordt tot het Laagpakket van Wierden van de Formatie van Boxtel gerekend. Volgens de geomorfologische kaart ligt het plangebied op een ‘dijk van geomorfologische belang’ en een vlakte van ten dele verspoelde dekzanden (code 2M9). Volgens de Bodemkaart van de Gemeente Winterswijk bestaat de bodem in het zuidelijke deel van het plangebied uit Veldpodzolgronden (Hn21) en het deel ten noordwesten van het spoor uit Beekvaaggronden (Zg23). Uit paleogeografische gegevens blijkt dat van 500 voor Christus tot in de middeleeuwen het gebied met veen bedekt is geweest.<br>Volgens de archeologische beleidskaart van de gemeente Winterswijk ligt het plangebied in een “AWV categorie 6 en 7”, dit komt overeen met respectievelijk een middelmatige en lage archeologische verwachting (zie Afb. 2). Dat betekent dat ingrepen met een oppervlakte van meer dan 100 m2 voor categorie 6 en 2.500 m2 voor categorie 7 en een diepte van meer dan 0,3 m beneden maaiveld dienen te worden voorafgegaan door een archeologisch onderzoek. De AWV-categorieën 6 en 7 zijn in het bestemmingsplan overgenomen als dubbelbestemmingen met respectievelijk waarden 3 en 4.<br>Er zijn binnen het onderzoeksgebied geen AMK-terreinen aangewezen. Uit een archeologische rapportage is 1 vondst van aardewerk uit de late middeleeuwen binnen het onderzoeksgebied, net ten noorden van het plangebied, aangetroffen.<br>De Greversweg staat op de kadastrale minuutplan uit 1832 en loop in deze tijd door heidevelden. Het weggetje loopt van buurschap Grevers, aan de zuidoost oever van de Slinge naar het molenveld. Het heideveld is in de tweede helft van de 19e eeuw ontgonnen, waarbij een bos is aangeplant. In deze periode is ook de spoorlijn aangelegd. De Greversweg is op dit moment een onverharde landelijke weg die alleen toegankelijk is voor bestemmingsverkeer en fietsers/voetgangers.<br>Voor het deel van het plangebied dat dubbelbestemming waarde 4 heeft, ten westen van de spoorlijn, komt de ingreep niet boven de onderzoeksgrens van 2.500 m2 uit. Hier hoeft geen archeologisch onderzoek plaats te vinden.<br>Voor het andere deel, met waarde 3, wordt de daar geldende vrijstellingsgrens van 100 m2 wel overschreden. Op basis van het bureauonderzoek wordt geconcludeerd dat in dit deel van het plangebied de geldende middelhoge archeologische verwachting naar laag kan worden bijgesteld.</p>