แนวทางการจัดการการสื่อความหมายในสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศ: กรณีศึกษาสวนสาธารณะและสวนพฤกษชาติศรีนครเขื่อนขันธ์

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการคือ 1. ศึกษารูปแบบการสื่อความหมายในสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศสวนสาธารณะและสวนพฤกษชาติศรีนครเขื่อนขันธ์ 2. ศึกษาทัศนคติของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อการสื่อความหมายในสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศสวนสาธารณะและสวนพฤกษชาติศรีนครเขื่อนขันธ์ และ 3. เสนอแนวทางการจัดการการสื่อความหมายในสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศสวนสาธารณะและสวนพฤกษชาติศรีนครเขื่อนขันธ์ ผลการศึกษาพบว่าสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศสวนสาธารณะสวนพฤกษชาติศรีนครเขื่อนขันธ์มีการจัดการการสื่อความหมายแบบผสมผสานทั้งการสื่อความหมายแบบใช้นักสื่อความหมายและการสื่อความหมายโดยไม่ใช้นักสื่อความหมาย ทั้งนี้ผู้เยี่ยมชมมีทัศนคติต่อสื่อและแหล่งเรียนรู้ภายในสวนสาธารณะฯ แห่งนี้ว่าสามารถแสดงให้เห็นถึงวัตถุประสงค์ของการสื่อความหมายได้ครบทั้ง 3 วัตถุประสงค์ได้แก่ 1.เพื่อความรู้ความเข้าใจ 2.เพื่อความบันเทิงและความเพลิดเพลิน และ 3.เพื่อการอนุรักษ์และการพัฒนาที่ยั่งยืน แต่อย่างไรก็ตามยังมีสื่อและแหล่งเรียนรู้บางแหล่งที่ควรได้รับการปรับปรุงให้มีความต่อเนื่องในการสื่อความหมาย นอกจากนี้ในด้านการจัดการสวนนั้นยังคงมีประเด็นด้านการจัดการสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ เพื่อความครบถ้วนสมบูรณ์ในการจัดการการสื่อความหมายสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศสวนสาธารณะและสวนพฤกษชาติศรีนครเขื่อนขันธ์ ตลอดจนสร้างความประทับใจให้ผู้เยี่ยมชมได้เลือกเดินทางหรือเดินทางกลับมาท่องเที่ยวยังสถานที่เชิงนิเวศแห่งนี้อีก