การเปรียบเทียบแรงลมโดยรวมและผลตอบสนองของอาคารสูงโดยวิธีวัดแรงลัพธ์ที่ฐานของแบบจำลองกับวิธีการรวบรวมผลของแรงดัน

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลของแรงลมโดยรวมที่กระทำกับอาคารสูงและผลตอบสนองของอาคารสูงภายใต้แรงลม โดยการทดสอบแบบจำลองในอุโมงค์ลมด้วยวิธีวัดแรงลัพธ์ที่ฐานของแบบจำลองที่มีความถี่สูง (High Frequency Force Balance) และวิธีการวัดความดัน ร่วมกับการใช้เทคนิคการรวมผลของความดันที่เรียกว่า วิธีการรวบรวมผลของแรงดัน (Pressure Integration Method) โดยจะนำเสนอผลการวิเคราะห์ที่ได้ในรูปของแรงเฉือนที่ฐาน โมเมนต์พลิกคว่ำที่ฐาน แรงลมสถิตเทียบเท่า (Equivalent Static Wind Load ,ESWL) ที่กระทำกับอาคารตามความสูง และความเร่งตอบสนองที่ยอดอาคาร การทดสอบแบบจำลองในอุโมงค์ลมโดยวิธีวัดแรงลัพธ์ที่ฐานของแบบจำลองที่มีความถี่สูง เป็นการทดสอบโดยการวัดแรงที่กระทำที่ฐานของแบบจำลองอาคาร ซึ่งจะได้ผลการทดสอบในรูปแบบของแรงลัพธ์ที่ฐานของอาคารทั้ง 6 ส่วน (Fx, Fy, Fz, Mx, My, Mz) แล้วนำค่าแรงลัพธ์ที่ได้ไปกระจายให้เป็นแรงลมสถิตเทียบเท่าที่กระทำกับอาคารตามความสูงของอาคาร โดยแรงลัพธ์ในส่วนของค่าเฉลี่ย และส่วนกึ่งสถิตจะถูกกระจายตามค่าสัมประสิทธิ์ยกกำลังความเร็วลมเฉลี่ย และส่วนกำทอนจะถูกกระจายตามมวลและรูปร่างการสั่นไหวของอาคาร การทดสอบแบบจำลองในอุโมงค์ลมโดยวิธีการวัดความดัน เป็นการทดสอบโดยการวัดความดันพร้อมกันบนพื้นผิวของแบบจำลองอาคาร ผลลัพธ์ที่ได้จากการทดสอบจะได้เป็นค่าความดันที่กระทำทั่วทั้งพื้นผิวของอาคาร ซึ่งจะทำให้ทราบถึงการกระจายตัวของความดันบนพื้นผิวของอาคารทั้งด้านหน้า ด้านหลัง และด้านข้าง โดยข้อมูลความดันที่ได้จากการทดสอบนี้สามารถนำมาทำการคำนวณหาเป็นแรงเฉือนที่ฐาน โมเมนต์พลิกคว่ำที่ฐาน และแรงลมสถิตเทียบเท่าที่กระทำกับอาคารตามความสูงของอาคารได้ด้วยเทคนิคที่เรียกว่า วิธีการรวบรวมผลของแรงดัน ผลการศึกษาในครั้งนี้พบว่าผลของแรงลมโดยรวมที่กระทำกับอาคารสูงและผลตอบสนองของอาคารสูงภายใต้แรงลมที่ได้จากทั้งสองวิธีมีค่าใกล้เคียงกัน แต่ผลการกระจายตัวของแรงลมสถิตเทียบเท่าที่ได้จากวิธีการรวบรวมผลของแรงดัน จะมีความสมจริงกว่าวิธีวัดแรงลัพธ์ที่ฐานของแบบจำลองที่มีความถี่สูง ซึ่งต้องอาศัยสมมุติฐานการกระจายแรงตามความสูงอยู่ อีกทั้งผลที่ได้จากวิธีการรวบรวมผลของแรงดัน ยังสามารถนำไปใช้ในการคิดผลของโหมดการสั่นไหวของอาคารในโหมดสูง ๆ ได้อีกด้วย