Breda, Vijver Liesboslaan. Definitief archeologisch onderzoek

<p>In opdracht van de Ontwikkelingsdienst van de gemeente Breda werd aan de Liesboslaan in Breda een archeologisch onderzoek verricht op de locatie van de geplande uitbreiding van de bestaande vijver. De diepgravende grondwerkzaamheden betekenden een potentiële bedreiging van het aanwezige bodemarchief. Het plangebied ligt ten noorden van de Liesboslaan, op het tracé van de voormalige Leurse Baan. Westelijk ervan ligt de in het kader van een ontgronding ontstane genoemde vijver. In geologisch en bodemkundig opzicht ligt het plangebied in een dekzandlandschap. Hierin worden meerdere zuidwest - noordoost gerichte dekzandruggen door relatief laag gelegen beekdalen van elkaar gescheiden. Binnen dit landschap bestaat een grote mate van microreliëf. Op de hogere delen van dit landschap zijn de oudste akkercomplexen ontstaan, die tot de zogenoemde enkeerdgronden worden gerekend. Door de bemesting met poststalmest en bos- of heidestrooisel zijn deze akkers in de loop der eeuwen opgehoogd, waardoor het onderliggende bodemarchief is beschermd. Door grootschalig onderzoek in de directe en wijdere omgeving van het plangebied kan in grote lijnen de ontwikkeling van de bewoningsgeschiedenis geschetst worden. Om enkele hiaten hierin op te kunnen vullen is echter detailonderzoek noodzakelijk. Op basis van de achtergrondgegevens werd voor het plangebied een hoge archeologische verwachting geformuleerd. In het Programma van Eisen werden vele onderzoeksvragen geformuleerd, die gerelateerd waren het project Landschapsontwikkeling en archeologie in Breda-West. De belangrijkste thema's binnen dit project betroffen de ontwikkeling en gebruik van het landschap, flora en fauna, de dynamiek in de bewoningsgeschiedenis en thema's omtrent verkaveling en infrastructuur. Ook aan de resten van de verschillende belegeringen van Breda gedurende de Tachtigjarige Oorlog wordt veel belang gehecht. Tijdens de opgraving werd duidelijk dat het gebeid ter plaatse sterk verstoord was. Door de oorspronkelijk geplande werkput uit te breiden, en door de aanleg van een tweede werkput, is geprobeerd een beter beeld te krijgen. Dit is echter maar ten dele gelukt. Aangetroffen zijn enkele greppels, waarvan er één dateert uit de 14e / 16e eeuw. Deze greppel lijkt in verband te staan met een boerenerf, dat waarschijnlijk al bij de aanleg van de vijver vernietigd is. De overige greppels en enkele kuilen konden vanwege de geringe vondsten niet gedateerd worden of aan een bepaalde structuur worden toegeschreven. Door de zeer beperkte resultaten van het onderzoek kunnen de vragen omtrent de onderzoeksthema's landschap, bewoning, verkaveling en infrastructuur niet of nauwelijks beantwoord worden. Op basis van het hier beschrevene werd geadviseerd ter plaatse geen verder onderzoek uitte voeren.</p>