Archeologische Begeleiding en Archeologische Opgraving Plangebied Kernplan II, Kerkplein, Voerendaal, Gemeente Voerendaal

<p>Tijdens het onderzoek zijn in totaal 315 archeologische sporen aangetroffen in verschillende archeologische relevante lagen, die zijn blootgelegd in 5 vlakken. Het overgrote merendeel van de sporen kon worden gerelateerd aan structuren (246 sporen) en betrof o.a. 134 funderingen, 45 vloeren, 23 muren, 5 stakenrijen, 5 putten, 5 lagen, 4 poeren en 4 kelders. De sporen die niet aan structuren konden worden gekoppeld (61 sporen) betroffen o.a. 15 funderingen (waaronder 2 perceelsgrenzen en funderingen die vanwege het beperkte opgravingsvlak en de beperkte opgravingsdiepte niet aan een structuur konden worden gekoppeld).</p><p>Over het algemeen was er in de periode van circa 1350 tot 1700 na Chr. telkens één boerderij aanwezig ter plaatse van het noordoostelijke deel van het onderzoeksgebied. Het betrof eerst stiepenbouw. Daarna werden de gebouwen opgebouwd op een rommelige, ondiepe fundering van Kunrader kalksteen en mergel, wat mogelijk wijst op vakwerkbouw. Veel van de bebouwingsfasen werden afgewisseld met ophoogfasen, waardoor er een soort verhoogde woonplaats (huisterp) is ontstaan. Het westelijke deel van het onderzoeksgebied was onbebouwd. Er liep een oost - west georiënteerde beekloop en later een sloot of gracht, die waarschijnlijk vanuit het oosten, van waar de bebouwing heeft gestaan, geleidelijk aan is gedempt met onder andere afval. Op basis van het pollenonderzoek kan worden geconcludeerd dat in de directe omgeving van het onderzoeksgebied grasland aanwezig was, waarop werd begrazen. Mogelijk betrof dit aanvankelijk ook het westelijke deel van het plangebied. </p><p>De sloot in het westelijk deel van het onderzoeksgebied werd geleidelijk aan tot in de eerste helft van de 18de eeuw gedempt. Op deze gedempte sloot werden waarschijnlijk tussen 1700 - 1750 tegelijkertijd drie structuren gebouwd. Het betroffen redelijk gestandaardiseerde rechthoekige woningen die tegen elkaar aan werden gebouwd op dezelfde rooilijn. Deze rooilijn betrof de Dorpsstraat, het huidige Kerkplein. In de loop van de jaren werden achter de woningen allerlei schuurtjes, toilethuisjes en andere aanbouwen gebouwd. </p><p>De percelen ten westen van de oorspronkelijke drie woningen raakten vanaf het einde van de 19de eeuw bebouwd, waarbij van oost naar west toe werd uitgebreid. Waarschijnlijk dat de grond in het westelijke deel van het plangebied het meest en het langst drassig is gebleven en dat deze zone daarom lange tijd ongeschikt werd geacht om te bebouwen. Voorafgaand aan de bouw werd door middel van funderingspaaltjes dan ook een stabielere basis gelegd om op te bouwen.</p><p>De fundering van de bebouwing uit de 18de eeuw was tot de sloop voorafgaand aan het archeologisch onderzoek nog grotendeels intact. Wel konden vele verbouwingsfasen worden herkend die een resultaat waren van het samenvoegen of splitsen van panden en het moderniseren van de huizen.</p>