Den Helder Ankerpark 27 Booronderzoek

<p>In opdracht van Woningstichting Den Helder heeft ADC ArcheoProjecten een bureauonderzoek en een inventariserend veldonderzoek in de vorm van een verkennend en karterend booronderzoek uitgevoerd voor het plangebied Ankerpark 27 in Den Helder (gemeente Den Helder). Het onderzoek is uitgevoerd in het kader van een aanvraag van een bouwvergunning en was noodzakelijk om te bepalen of bij de voorgenomen activiteiten de kans bestaat dat archeologische resten in de ondergrond worden aangetast.</p><p>Op basis van het bureauonderzoek kunnen archeologische resten uit de periode Paleolithicum t/m de Nieuwe tijd verwacht worden. Paleolithische, mesolithische en neolithische vindplaatsen zullen zich in de top van het dekzand bevinden. Neolithische en Bronstijd vindplaatsen zijn niet bekend uit het onderzoeksgebied, maar zijn niet uit te sluiten. In de periode tot de Bronstijd moet het gebied mogelijkheden hebben geboden voor bewoning. Archeologische vindplaatsen uit deze periode zijn echter tot op heden niet bekend. Vanaf de Bronstijd vernatte het gebied als gevolg van het stijgen van de zeespiegel, indirect als gevolg hiervan trad veenvorming op. De veenvorming ging door totdat het gebied tijdens transgressies overstroomde waarbij delen van het veen werden geërodeerd en er zand en klei werden afgezet. Als gevolg van de gestegen grondwaterspiegel moet het gebied in de Bronstijd minder goed bewoonbaar zijn geweest. Eventuele Bronstijd vindplaatsen zullen zich in klei, of in het hierboven liggende veen bevinden. Vermoedelijk zal het veen grotendeels door latere inbraken van de zee zijn verdwenen. Als deze zeespiegelstijging minder snel gaat wordt een langgerekte, aaneengesloten strandwallengordel voor de Hollandse kust gevormd. De kans op de aanwezigheid van vindplaatsen uit de periode IJzertijd ? Romeinse tijd wordt daarom gering geacht. Na een relatief rustige periode krijgt de zee in de Middeleeuwen meer invloed, in de 12e eeuw ontstaat het Marsdiep. Het strandwallensysteem wordt deels verwoest en de zee dringt landinwaarts binnen. Hierbij werd een deel van het veen weggeërodeerd en zeeklei en zeezand afgezet. Als gevolg van deze erosie kunnen archeologische waarden zijn aangetast. De kans op resten vanaf de 12e eeuw tot en met de drooglegging van het plangebied tussen 1791-1792 is dan ook klein. Resten van na 1791-1792 kunnen direct onder het maaiveld verwacht worden.</p><p>Op een diepte van maximaal 760 cm -mv is Pleistoceen dekzand aangetroffen. De top van het dekzandpakket is niet intact, derhalve worden geen archeologische resten uit het Laat Paleolithicum tot en met het Neolithicum meer verwacht. Hierboven is een maximaal 475 cm dik mariene klei- en zandpakket en met veenlagen aangetroffen behorende tot het Laagpakket van Wormer, Formatie van Naaldwijk. Op grond van genese zijn hierin geen archeologische resten het verwachten. Hierboven is een maximaal 135 cm dik pakket bestaande uit schelphoudend zwak siltig zand aangetroffen. Dit betreft mogelijk een geulafzetting behorende tot het Laagpakket van Walcheren binnen de Formatie van Naaldwijk Het bovenste pakket bestaat uit puinhoudend zand en is vrijwel zeker opgebracht na de 18e eeuwse drooglegging van het gebied. De hierin aangetroffen puin en baksteenresten worden niet als archeologisch beschouwd.</p><p>ADC ArcheoProjecten adviseert om het terrein vrij te geven voor de voorgenomen ontwikkeling. Het is echter niet volledig uit te sluiten dat binnen het onderzochte gebied toch nog archeologische resten voorkomen. Het verdient daarom aanbeveling om de uitvoerder van het grondwerk te wijzen op de plicht archeologische vondsten te melden bij het bevoegde overheid, zoals aangegeven in artikel 53 van de Monumentenwet.</p>