Stadskanaal, Pekelderstraat (Gemeente Stadskanaal, Gr.) Een Archeologisch Bureauonderzoek

In de directe omgeving van het plangebied zijn veel vuursteenvindplaatsen uit het mesolithicum bekend en ook in het plangebied kunnen dergelijke vindplaatsen aanwezig zijn op de hogere dekzandstructuren. Vanwege de turfwinning en veenontginningen is het oude pleistocene dekzand, waarin dergelijke vindplaatsen aangetroffen kunnen worden, veelal slechts enkele tientallen centimeters onder het maaiveld aanwezig. De aanleg van het zonnepark zullen eventueel aanwezige archeologische waarden uit het mesolithicum beschadigen of vernietigen. Daarom wordt aanbevolen om het zonnepark aan te leggen in de gebieden die geen archeologische dubbelbestemming hebben op het beleidsplan van de gemeente Stadskanaal, ofwel de gebieden die niet met een gele of oranje vlak zijn aangegeven in Figuur 2. Deze zones weergeven ofwel bekende archeologische monumenten of de dekzandruggen en -koppen waar een hoge archeologische verwachtingswaarde geldt voor archeologie. Indien het toch noodzakelijk is om het zonnepark (voor een deel) aan te leggen in een zone waar een archeologische dubbelbestemming geldt, wordt aanbevolen archeologisch vervolgonderzoek uit te voeren in de vorm van een inventariserend booronderzoek (verkennende fase) met een verdichting van het boorgrid (karterende fase) op de locaties waar een intacte podzolbodem wordt aangetroffen.
Het is aan de gemeente Stadskanaal deze adviezen al dan niet op te volgen. Wel wijzen wij erop dat voor al het graafwerk geldt dat als archeologische grondsporen worden aangetroffen en/of vondsten worden gedaan, dat daarvan direct melding dient te worden gemaakt conform de Erfgoedwet 2015, artikel 5.10. Wij adviseren dit te doen bij de gemeente Stadskanaal. Het plangebied is gelegen in het veenkoloniaal ontginningsgebied van Oost-Groningen. Eventuele archeologische resten in het onderzoeksgebied zullen dateren uit het mesolithicum (Appendix I). Vooral de hogere dekzandruggen zullen in deze periode geschikt zijn geweest om te bewonen. In de directe omgeving zijn meerdere vuursteenvindplaatsen bekend die dateren uit het mesolithicum. Tijdens latere archeologische periodes lijkt het gebied geen aantrekkelijke vestigingsplek te zijn geweest voor de mens door de aanwezigheid van een veenmoeras. Op de kadastrale minuutplan van 1811-1832 is het plangebied in de eerste helft van de negentiende eeuw nog grotendeels bedekt met veen, wat in de opvolgende decennia is ontgonnen. Sindsdien is het plangebied uitsluitend gebruikt als landbouwgrond.