LIN.WRL.AGB Archeologische begeleiding aan de Waterberging Doornenburg te Doornenburg in de gemeente Lingewaard

<p>Binnen het onderzoeksgebied is een vindplaats aangetroffen die op basis van het vondstmateriaal en een 14C-datering kan worden geplaats in de late 9e tot en met de 11e eeuw. De interpretatie is dat in het midden van werkput 1 en 3 het centrale deel van het /vindplaats is aangetroffen. In deze zone bevinden dicht bij elkaar verschillende waterputten, met hier omheen een concentratie/zwerm paal-sporen en kuilen. In de sporenconcentratie kan ondanks de grote hoeveelheid paalkuilen helaas geen structuur worden herkend. De oorzaak hiervan kan liggen in de relatief smalle strook die is opgegra-ven van de vindplaats. Het aantreffen van verschillende waterputten binnen het centrale deel maakt het echter hoe dan ook aannemelijk dat de huizen van de gebruikers niet al te ver weg hebben ge-staan. De kern van het aangetroffen middeleeuwse erf moet zich hier bevinden en als de aangetrof-fen paalkuilen al geen deel vormen van huisplattegronden, dan zullen deze zich waarschijnlijk binnen enkele tientallen meter ten westen of oosten van de kern met de waterputten uitstrekken. De vier wa-terputten in de kern van de nederzetting zijn met behulp van het aardewerk en AMS 14C-analyse ge-dateerd in de periode van 875 tot 1050 n.Chr. De datering op basis van aardewerk en AMS 14C-analyse de levert over het algemeen een datering op met een periode van minimaal 100 jaar, hetgeen te weinig is om met zekerheid iets te zeggen over de individuele waterputten en fasering binnen de vindplaats. Helaas was dendrochronologische datering van de waterputten niet mogelijk. <br>Ten noorden en zuiden van de voornoemde kern van de vindplaats zijn door het hele onderzoeksge-bied nog sporen en vondsten aangetroffen uit dezelfde periode. Gezien de afname in spoor en vondstdichtheid in deze zone, wordt het waarschijnlijk geacht dat we hier met periferie van het erf te maken hebben. Globaal gezien, bevinden zich tussen de periferie en de kern twee oost-west lopende greppels. Deze greppels maken waarschijnlijk deel uit van de middeleeuwse percelering en vormen mogelijk de grens tussen de huisplaats en de rest van het erf/bouwland. Naast losse sporen zijn in de perifere zone een tweetal structuren herkent die zijn geïnterpreteerd als bijgebouwen, waarvan er één een hutkom is. <br>Op de site werden ten eerste de gebruikelijke boerderijdieren gehouden, te weten: runderen, paar-den, varkens en schapen/geiten. Rund vormde duidelijk de voornaamste vleesleverancier, gevolgd door varken met een klein aandeel schaap/geit. De aanwezigheid van ongeboren/foetale biggetjes vormt er een aanwijzing voor dat in ieder geval de varkens ter plekke zijn gefokt. Daarnaast is ook nog een botje van een eend aangetroffen. Of het hier gaat om gedomesticeerde eenden, bedoeld voor consumptie en ter plaatse gehouden, was niet vast te stellen. Ten slotte is ook nog de aanwe-zigheid van de bekendste huisdieren van de mens aangetoond: kat en hond. Honden diende door-gaans ten eerste als waakdieren en gezien het aanzienlijke formaat van het aangetroffen exemplaar was deze hier uitermate geschikt voor. Katten zijn zoals bekend goed tegen ongedierte als muizen en ratten. Het botcomplex heeft te weinig gegevens opgeleverd, waardoor met betrekking tot de be-staans-, voedseleconomie en exploitatiewijze geen onderbouwde uitspraken konden worden gedaan. <br>De maalsteen en maalsteenfragmenten, gemaakt van tefriet afkomstig uit de Eifel (omgeving Mayen), vormen een aanwijzing dat er handelscontacten over langere afstand bestonden. Het is bekend dat de maalstenen vanaf de Midden-IJzertijd tot in de Middeleeuwen vanuit de Eifel via de grote rivieren naar verder gelegen gebieden werden verhandeld. Maalstenen zullen derhalve via de handel in de nederzetting terecht zijn gekomen. Ook het geïmporteerd aardewerk zoals Mayen, Badorf, Paffrath, Walberberg etc. vormt een aanwijzing voor deze handel met het buitenland. <br>De aangetroffen sporen vormen waarschijnlijk onderdeel van een groter nederzettingencomplex uit verschillende perioden dat zich ten noorden en westen van het onderzoeksgebied uitstrekt, op de hoger gelegen delen van het landschap en binnen archeologisch monument ‘De Woerd’ (AMK-terrein 3886). De bewoningssporen die hier zijn aangetroffen dateren van de Vroege-IJzertijd tot de Late-Middeleeuwen. Recentelijk is de aanwezigheid van vindplaatsen uit verschillende perioden in de om-geving nog bevestig tijdens een archeologisch proefsleuven onderzoek aan de Duisterstraat te Door-nenburg waarbij sporen uit de Vroege-IJzertijd en Laat-Romeinse tijd (350-450 n.Chr.) zijn aangetrof-fen. Huidig onderzoek bevestigd nogmaals de status van het AMK-terrein en pleiten zelfs voor een uitbreiding hiervan richting het zuiden (rond het huidige onderzoeksgebied).</p>