Oudehaske, Ecopark De Wierde (Gemeente De Fryske Marren, Fr.)

Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerd verwachtingsmodel opgesteld. Er is met name een verwachting voor resten uit de steentijd. Resten uit de steentijd zullen bestaan uit houtskool- en vuursteenconcentraties in de top van afgedekte dekzandkoppen. Voor (afgedekte) dekzandgebieden in hun algemeenheid geldt dat hierbinnen bewoningssporen kunnen worden aangetroffen die dateren vanaf het laatpaleolithicum. Vuursteenvindplaatsen van jager-verzamelaars uit het laat-paleolithicum en het mesolithicum liggen vaak op relatief hoog gelegen delen van het dekzandlandschap in de toenmalige nabijheid van water. Door de aanwezigheid van dekzand in de ondergrond en de relatief geringe afstand van voormalig open water, geldt tenminste een middelhoge verwachting voor resten uit deze perioden. Later, in het neolithicum wanneer een sedentair bestaan in de plaats komt van een nomadisch levenswijze, verkiest men vooral de hoogste delen van het dekzandlandschap. Het plangebied was in deze periode al overgroeid met veen en daardoor onaantrekkelijk voor bewoning. Om het verwachtingsmodel te toetsen zijn 205 boringen uitgevoerd door de firma BAAC. De bodem bestaat doorgaans uit dekzand, waarin een podzolbodem is gevormd en grotendeels is bewaard gebleven. De top van het ongestoorde dekzand vormt een potentieel archeologisch niveau. Met name ter hoogte van de dekzandrug in het noordoostelijke deel van het plangebied geldt op basis van het booronderzoek een hoge verwachting. De op van het ongestoorde dekzand bevindt zich tussen 0,1 – 1,3 m -mv ( 0,98 – 2,92 m -NAP). In het dekzand komt een tweede veenlaag voor. Deze is aangetroffen in de boringen 23, 54, 70, 72, 73, 82 – 86, 112, 160, 162, 163 en 166). Het dekzand onder deze veenlaag vormt een tweede kansrijke niveau. In dit niveau kunnen archeologische resten uit het laatpaleolithicum aanwezig zijn. Het dekzandzand wordt afgedekt door een pakket veen, waarvan het restant voor een deel is opgenomen in de bouwvoor. Met de beoogde ingrepen worden de archeologische resten in de top van het intacte dekzand bedreigd. Met name ter hoogte van de hoogste dekzandvoorkomens, is het zeker dat de mogelijke archeologische resten schade zullen ondervinden van de herinrichting van het gebied.